ديجور بيش از بيش . ماه از برآمدن شب سياه دلسياه ، آفتاب از فروشدن روز زردروى ، گنج از مجاورت ماه در كنج محنت مخزون ، گل از مصاحبت خار سينهچاك و جگرخون . دل خرم از انديشهء غم دژم و خاطر مجموع از بيم تفرقه پريشان و درهم . آرى
مصرع
گنج و مار و گل و خار و غم و شادى به هماند
مقصود از اين بيان آن است كه چون حضرت خاقان سعيد از آمدن ميرزا عبد اللطيف به غايت شادمان گرديد زمانه نيل عين الكمال به چهرهء دولت و اقبال كشيد و مريم سلطان بيگه بنت آن حضرت كه در حبالهء ميرزا يحيى ولد ميرزا محمد سلطان « 287 » بود به رياض رضوان رحلت نمود و در گنبد « 288 » مدرسهء مهد عليا گوهرشاد آغا كه والدهء او بود مدفون شد . حضرت خاقان سعيد را ملالت عظيم به خاطر كوه وقار رسيد و قطرات عبرات بر صفحات و جنات پاشيد و چند روز عزاى به سزا داشته ، رسم آش و طعام و ختمات كلام ملك علّام بهجا آوردند .
و در اين سال ، شاه جلال برادر ملك على والى سيستان كه اصل ايشان از شاهان اوق است ، بيستم ماه شعبان وفات يافت و حضرت خاقان سعيد كس به سيستان روان داشته ملك قطب الدين را عزا رسانيد .
و مولاناى اعظم مولانا شمس الدين محمد آدم كه عالم و زاهد بود و معالجهء بيماران را بىطمع و توقع مىنمود ، ناگاه از استر افتاد و روز ديگر روى به دار آخرت نهاد .
و خواجه على نصر اللّه ترشيزى كه در زمان عصيان امير سيد خواجه پاى ثابت و قرارش از جاى رفته متوجه بيت اللّه گشت و به طريق
يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ
« 289 »
هامش
( 287 ) . ولد غياث الدين جهانگير بن تيمور ( زامباور شجرهء ) .
( 288 ) . براى عكس گنبد گوهرشاد در هرات ر ك به پوپ ج 4 ص 437 .
( 289 ) . سورة الحج 27 - در قرآنيَأْتِينَ . . .است بدون [ كلمهاى محو شده ] تصرف مصنف بىجهت است .
يزدى ( ج 1 ص 395 ) : حجاج كهيَأْتِينَ مِنْ . . .همين آيه را بلا تصرف آورده است .