بيت
دو لشكر صد هزاران ، پاى تا فرق * چو ماهى جمله در جوشن شده غرق
و جوانان جانبين و نوخاستگان طرفين آهنگ جنگ و ميدان و عزم رزم و عدوان كردند و به موجب فرمودهء بارك اللّه فى سبتها و خميسها صبح شنبه هفتدهم ذى الحجه
بيت
برآمد ز درگاه آواز كوس * كه لرزيد از آن گنبد آبنوس
و حضرت خاقان سعيد ، بعد از اداى نماز و عرض نياز به درگاه مهيمن كارساز پاى دولت در ركاب سعادت آورد و عنان اختيار به دست عنايت حضرت پروردگار داد و هردو لشكر چون امواج بحر اخضر و افواج دشت محشر در برابر يكديگر آمدند و آن حضرت به صدق نيت و صفاى طويت در ميان ميدان از كميت كوهپيكر سپهرمنظر فرود آمده نماز فتح گزارد و از حضرت ملك ملكبخش تعالى و تقدس فتح و ظفر طلبيد و بر سمند كوه وقار برق رفتار سوار شد .
بيت
جوان چو دولت سلطان ، روان چو فرمانش * جهنده همچو اعادى رسنده همچو قضا
و شاهزاده ميرزا ابراهيم سلطان از برانغار عزم رزم [ جزم ] فرمود و صداى
وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
« 111 » در طاس نگون سپهر بوقلمون انداخت و رايت اقبال
إِذا جاءَ
هامش
( 111 ) . سورة الأنفال 10 .