اقتدار اين ضعيف دادى توفيق عدل و داد و تعمير بلاد و توفير عباد كرامت فرماى .
و آن حضرت پيوسته به وظايف طاعات و شرايط عبادات قيام مىنمود و حسن اداى فرايض و سنن و واجبات و مستحبّات شعار روزگار فرخنده آثار بود و به ميامن اين صفات حميده و به محاسن نيات پسنديده حضرت مالك الملك تعالى و تقّدس جناب پادشاهى را در حفظ الهى نگاه مىداشت و از كيد و مكر بدانديشان آسيبى بدان حضرت نمىرسيد .
بيت
اگر تيغ عالم بجنبد ز جاى * نبرد رگى تا نخواهد خداى
و آن حضرت اكثر ايام جمعات به موجب نص
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ اللَّهِ
« 109 » به مسجد جامع كه داخل دار السلطنهء هرات است تشريف حضور ارزانى مىداشت . اتفاقا روز جمعه بيست و سيوم ربيع الثانى مسجد را مشرف ساخت و اداى نماز فرموده و عرض نياز به حضرت پادشاه كارساز رفع نموده از مصّلى برخاست به عزم بيرون آمدن . ناگاه در درون مسجد ، در اثناى راه شخصى نمدپوش ، احمدلرنام از مريدان مولانا فضل اللّه استرابادى * به صورت دادخواهان كاغذى در دست پيش آمد و آن حضرت به يكى از ملازمان اشارت فرمود كه سخن او معلوم كرده به عرض رسانند . احمد لر بىانديشه پيش دويد و يكه كاردى چون قطره آب به شكم آن حضرت رسانيد . اما چون عنايت الهى در همه احوال حافظ و ناصر آن حضرت بود ، از وجود همايون امن و آسايش عالميان و جهانيان به تخصيص گوشهنشينان از صميم دلوجان دعاگويان .
مصرع
دعاى گوشهنشينان بلا بگرداند
هامش
( 109 ) . سورة الجمعة 9 .