ذكر احوال ولايت خوارزم كه در اين سال هشتصد و پانزده داخل ديوان اعلى شد
چون احوال خوارزم در اين دفتر مسطور نشده رقم قلم آن است كه از ابتداى جلوس فرخ فال سالبهسال به طريق اجمال بازنمايد و شرح وقايع آن ولايت تقرير داده آيد .
و صورت حال آن است كه در زمان واقعهء حضرت صاحبقران ، امير موسىكا حاكم خوارزم بود و قوم قراتاتار كه آن حضرت ايشان را در هشتصد و شش از مملكت روم آورد چنانچه در مجلد اول مفصل است - در زمان سلطنت ميرزا خليل سلطان از ولايت ماوراء النهر گريخته به خوارزم رفتند و ميان ايشان و امير موسىكا آتش جنگ افروخته شد و شرار شرارت قراتاتار نواحى خوارزم را سوخته عزم روم كردند و امير ايدكو امير الأمراى شادى خان از جانب دشت به طمع خوارزم متوجه گشت و امير موسى كا به ماوراء النهر رفته امير ايدكو در رجب سنهء ثمان و ثمانمايه خوارزم را گرفت و اميرانكا را حاكم گذاشته به جانب دشت رفت .
و جمعى عراقيان در روز عيد رمضان از ميرزا خليل سلطان روگردان شده از سمرقند عزم خوارزم كردند و آنجا رسيده پيرپادشاه بن لقمان پادشاه بن طغا تيمور خان را كه در مازندران از مصاف حضرت خاقان سعيد گريخته پناه به خوارزم برده بود به پادشاهى برداشته زر بسيار كه ميرزا خليل سلطان بىشمار به ايشان داده بود به رسم نثار پريشان كردند و عازم مازندران شدند و قصهء آمدن ايشان به مازندران سبق ذكر يافت .
و اميرانكا برقرار حاكم خوارزم بود تا در شهور سنهء احدى عشر احدى خان وفات يافته فولاد خان پادشاه شد و امير ايدكو به يوسون معهود صاحباختيار بود و انكا را طلبيده بغلچه را حاكم خوارزم ساخت و فولاد خان در شهور سنهء ثلاث عشر فوت شده تيمور خان پسر تيمور قتلغ خان پادشاه شد و قصد امير ايدكو كرد و او منهزم به