خالق همهء علتها و سبب هاى وجودى آن چيز است ، زيرا آنچه را كه در سلسلهء نيازمندى امكانى تصور كنى خارج از علم و ارادهء حق ( تعالى كبريائه ) نبوده و از صنع و قدرت أو بيرون نيست . پس بنابراين كاملا روشن شد كه تعلق نيافتن قدرت حق وجوبى به آن چيزهايى كه ذاتا محال و ممتنع هستند از ناحيهء خود آن چيزى است كه فرض قدرت بر أو شده ، زيرا اوست كه هيچ حقيقتى و شيئيتى به هيچ وجهى از وجوه ندارد نه آنكه در قدرت نقصانى و عجزى هست . و اين است سّر آنچه از آنان مى شنوى كه مى گويند : « امكان ، مصحح مقدوريت است نه مصحح قادريت . » پس محالات به حسب بطلانى كه در ذات آنهاست قدرت پذير نيستند نه آنكه قدرت حق تعالى از آنها عاجز است كه ميان اين دو تعبير بلكه ميان اين دو معنا و حقيقت كه از آنها با الفاظ تعبير مىشود فرقى است روشن و بينونتى است قطعى » .
پايان كلام آن بزرگوار ( كه خداوند خوابگاه ابدى أو را پر از نور فرمايد و أو را در بهشتش جاى دهد ) كه در مقام تحقيق به كمال نصاب و نهايت صواب و توفيق نائل آمده و چگونه چنين نباشد و حال آنكه أو پيشواى دانش فلسفه و فرزند حقيقت فلسفه است ، و شيخ اصحاب معرفت و سرور و سالار بزرگانش مى باشد .
تابشى از عرش موجودات عالم همگى حيثيت كمال و ظهور قدرت اند
بدان اى مسكين ، كسى كه با قدم معرفت سالك إلى اللّه باشد گاهى شود كه در بعضى از حالات أو برايش منكشف شود كه سلسلهء وجود و منزلهاى غيب و مرحلههاى شهود همگى از تجليات قدرت