احوال عراق و آذربايجان در اين سال
پير على بادك از امراى معتبر آذربايجان شده بود به ترتيب امير شيخ زاهد بن امير حسن نويان و چون شيخ زاهد بساط حيات درنورديد ، پير على را ترقّى و تزايد در خيال بود . حكام آذربايجان قصد او كردند و او به ضرورت متوجه عراق شد و پياده در حوالى جربادقان به اردوى شاه شجاع رسيد و پادشاه آگاه شده فرمود تا چند طويله بارگير و چهار قطار استر و دو قطار شتر با بارخانه به او دادند و عزّ بساط بوس يافته على الفور حكم شد كه از هزارجات و صدجات سواران پسنديده در حكم او باشند و مبلغ صد تومان ، پنجاه نقد و پنجاه قماش ، و طبل و علم عنايت فرمود و چون پادشاه به شيراز آمد حكومت بلوك زيدان و دشتستان و بهبهان علاوهء تربيتها فرموده دارايى شوشتر ضميمهء سيورغالات [ او ] « 1 » ساخت و پير على بادك « 2 » دو فصل در شيراز ملازم درگاه پادشاه بوده چون هزار سوار مسلّح در پيش او جمع آمدند از پادشاه اجازت خواسته گفت به ولايت شوشتر خواهم رفت و لشكريان آن نواحى جمع آورده به عنايت ملك مستعان ديگر باره فتح آذربايجان كرده منابر اسلام را به فرّ القاب همايون تزيين خواهم داد . پادشاه را چون داعيهء تسخير آن بلاد در ضمير بود آن خوشامدها را در تخيّل او جايگير آمد و پير على را نوازش فرموده رخصت داد و پير على اموال ولايت گرفته دست سخاوت برگشاد و عدد سپاه او از پنج هزار درگذشت و كلويان و پيشوايان شوشتر ، هرچند از راه نفاق با شيخ على اناق كه به دولت پادشاه حكومت شوشتر يافته بود و كفران نعمت ورزيده و به سلطان اويس پيوسته درساخته بودند ، امّا چون شاه شجاع پير على بادك را به آنجا فرستاده آن مملكت را به خود مخصوص كرد به رغبت و ارادات استقبال كرده رسم پيشكش و
هامش
( 1 ) . ك ، س ندارد .
( 2 ) . ك : يك دو فصل - ف : بيك دو - در نسخهء عكسى حافظ ابرو نام اين مرد « پير على بادبك » آمده است و در خصوص اقامت او در شيراز : « بعد از آنكه دو فصل در دار السلّطنه ملازم عتبهء درگاه دولت پناه بود . »