ضمنا ، اين سياق سراسرى و روند كلّى بيان در اين سورهء مباركه است كه ايجاب مىكند داستان بر مبناى روشنگرى و برخورد با موضع جناح يهوديان در برابر دعوت اسلام ، تكرار شود ، و در كنار روشنگرى و برخورد با موضع جناح منافقين و نيز موضع نصرانيان اهل كتاب قرار گيرد ؛ زيرا ، اين سه موضع ، بيانگر مواضع اصلى مخالفان و دشمنان دعوت اسلامى در آن روزگاراناند .
موضع سوم
آيات سورهء مائده :
وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ : يا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِياءَ وَ جَعَلَكُمْ مُلُوكاً وَ آتاكُمْ ما لَمْ يُؤْتِ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ . يا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَرْتَدُّوا عَلى أَدْبارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ . . . .
قالَ : فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ ، فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ
« 1 » .
در اين مقطع نكات ذيل قابل توجّه است :
اوّلا ، اين كه اين آيات در سياق آياتى قرار گرفته است كه بر فراخوان سراسرى اهل كتاب به سوى ايمان به پيامبر خاتم ، همراه با توضيح و تبيين حقيقت رسالت آن حضرت ، و بررسى گفتار يهود و نصارا در اين ارتباط ، و اتمام حجّت بر آنان مشتمل است ، چنان كه آيهء پيش از اين سياق ، اين آيهء شريفه است :
يا أَهْلَ الْكِتابِ قَدْ جاءَكُمْ رَسُولُنا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلى فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ أَنْ تَقُولُوا ما جاءَنا مِنْ بَشِيرٍ وَ لا نَذِيرٍ ، فَقَدْ جاءَكُمْ بَشِيرٌ وَ نَذِيرٌ ، وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
« 2 » .
ثانيا ، اين كه اين مقطع تنها به يادآورى فرا خواندن موسى عليه السّلام قوم خود را براى وارد شدن به سرزمين مقدّس ، كه ورود به آن نهايت آمال و آرزوى بنى اسرائيل بود ، و اين كه ، با آن حال ، از فرمان حضرت موسى عليه السّلام سرپيچى كردند و سرنوشت چهل سال سرگردانى در وادى تيه براى آنان رقم زده شد ، بسنده مىكند .
هامش
( 1 ) مائده / 20 - 26
( 2 ) مائده / 19