تخطي إلى المحتوى الرئيسي

علوم القرآن ( علوم قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 345

مساهمون:

ص٣٤٥
قرآن به منظور اهداف و اغراض سياسى يا شخصى يا به سبب كم تقوايى و ضعف ايمان و سهل انگارى در امر ديندارى يا به موجب هر عامل ديگر از عواملى كه پيش از اين به آنها اشاره كرديم ، در معرض تفسير به رأى قرار گرفته است . اهل بيت عليهم السّلام به اعتبار احساس مسئوليت در برابر اسلام و امّت مسلمان ، با همهء اين مسايل و نيز با همهء مشكلات فرهنگى يا عقيدتى يا سياسى كه دامنگير امّت مسلمان مىشد ، رويارو مىشدند ، و به جهاد و مبارزه مىپرداختند . مهمترين مشكلاتى را كه حديث اهل بيت عليهم السّلام در تاريخ اسلام گرفتار آنها بوده است ، مىتوانيم به ترتيب ذيل خلاصه كنيم : مشكل نخست : دسيسه و جعل و تزوير در احاديث اهل بيت عليهم السّلام . حتّى در زمان خود ائمّه ، احاديث ايشان در معرض اين آفات قرار گرفت . اين پديده را به روشنى با مراجعه به شرح حال بعضى اشخاص در كتابهاى رجال ، مىتوانيم ملاحظه كنيم . يكى از طرفه روايات از اين دست ، روايتى است كه كشّى از محمّد بن عيسى بن عبيد ، از يونس بن عبد الرحمن آورده‌اند كه گفت ؛ ابن عبيد گفت : بعضى از اصحاب ما از يونس بن عبد الرحمن سؤال مىكرد و من آنجا حضور داشتم . به او گفت : اى ابو محمّد ، چرا اين قدر در حديث سرسختى ؟ و چرا تا اين حد روايات اصحاب ما را انكار مىكنى ؟ چه چيز تو را وا مىدارد به اين كه اين احاديث را رد كنى ؟ گفت : هشام بن حكم با من حديث گفت كه از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : « به نام ما حديثى را نپذيريد مگر آن كه با قرآن و سنّت سازگار باشد ، يا از احاديث پيشين ما براى آن شاهدى بيابيد . زيرا ، مغيرة بن سعيد - لعنه الله - در كتابهاى اصحاب پدرم احاديثى را وارد كرده است كه پدرم هرگز سخنى از آنها نگفته است . خداى را در نظر بگيريد و بر ما سخنانى را كه مخالف سخن خداى متعال ما و سنّت پيامبر ما محمّد صلّى اللّه عليه و آله باشد ، نبنديد . ما هر گاه سخن بگوييم ، مىگوييم :