سخت ، مىديدم كه وحى بر او نازل مىشود و هنگامى كه نزول وحى قطع مىشد ، سرتاسر پيشانى او را عرق فرا مىگرفت » « 1 » .
از عبادة بن صامت روايت كردهاند كه گفت :
« پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، هنگامى كه وحى بر او نازل مىشد چهره در هم مىكشيد و صورت آن حضرت برافروخته مىشد » . « 2 »
نيز از او روايت كردهاند كه گفت :
« پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله هر گاه وحى بر او نازل مىشد ، سر به زير مىافكند و ياران آن حضرت نيز سر به زير مىافكندند ، و آن گاه كه نزول وحى از او قطع مىشد ، سربلند مىكرد » . « 3 »
از زراره روايت شده است كه گفت :
به ابو عبد الله عليه السّلام گفتم : چگونه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نمىترسيد كه مبادا آنچه از جانب خداوند به سوى او مىآيد ، از القائات شيطانى بوده باشد ؟ زراره گويد : امام عليه السّلام فرمود : « خداوند متعال وقتى بندهاى از بندگانش را فرستادهء خويش مىگرداند ، آرامش و ثبات را بر او نازل مىگرداند . در نتيجه ، آنچه از جانب خداوند عز و جل به او مىرسد ، درست مانند آن است كه با چشم ببيند » . « 4 »
از احول در حديث معتبرى آمده است :
از ابو جعفر عليه السّلام دربارهء « رسول » و « نبى » و « محدّث » سؤال كردم .
فرمود : « رسول » ، جبرئيل عليه السّلام از رو به رو نزد وى مىآيد ، او را مىبيند و با او سخن مىگويد ؛ « نبىّ » ، در خواب مىبيند ، مانند رؤياى حضرت ابراهيم عليه السّلام و نيز مانند آنچه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پيش از وحى ، از مقدّمات
هامش
( 1 ) فتح البارى ، 1 / 81 ، دار المعرفة ، بيروت
( 2 ) صحيح مسلم ، 15 / 89 ، دار احياء التراث العربى ، بيروت
( 3 ) همان
( 4 ) بحار الانوار ، 18 / 262 ، رقم 16 به نقل از تفسير عيّاشى