غافل مشو ز پنجهء شاهين روزگار * اى كبك خوشخرام كه سرمست مىروى
آزاد از غم دو جهان گشت آنكه او * از جان و دل به پير مغان كرد پيروى
آن تخم دوستى كه فشاندى به دل « نياز » * جز غم نداده حاصلى اكنون كه بدروى
و خلف الصدق مرحمتپناه ميرزا سيد على نياز است : جناب مستطاب كمالات اكتساب ، عالم فاضل ، طبيب لبيب ، كشاف مشكلات ، مفتاح معضلات ، مكمل نفوس ، حاوى كمالات بقراط و جالينوس ، حسان زمان و سحبان اوان ، ناظم عقود جواهر ابيات ، صراف نقود زواهر كلمات ، اديب اريب حاجى ميرزا بزرگ طبيب « 1 » « وفا » تخلص . نام اصلى آن جناب ميرزا حسن على است در سال 1224 متولد گشته در خدمت والد ماجد خود كسب كمالات علميه نموده ، سرآمد اهل عصر گرديد و در فنون طب و تشريح ، گوى سبقت را از همگنان ربود و خط نسخ تعليق را خوب نوشت ، در رتبه شاعرى ترقى نمود و صاحب ديوان گرديد و در سال 54 [ 12 ] از شيراز به بندر بمباى هندوستان برفت ، پس از سالى به مكه معظمه و مدينهء طيبه مشرف گشته ، از طريق مصر و اسكندريه براى تكميل طب به فرنگستان رفته ، مدتى در شهر پاريس و لندن توقف نمود ، پس عود به هندوستان كرد ، سالها در شهر كلكته رحل اقامت افكنده به احترام و عزت تمام به تدريس و طبابت گذران نمود پس به نيت التثام عتبه عليه رضويه على صاحبها الف ثناء و تحيه در سال 1276 از كلكته به بمباى آمده ، مريض گشته ، به رحمت ايزدى پيوست و او را اولادى نبود و اين چند بيت از آن جناب ثبت گرديد :
در سالى كه نواب محمد على پاشاى مصرى به عزم حج وارد مكه معظمه گرديد جناب حاجى - ميرزا بزرگ : « وفا » اين قصيده را در مدح او گفته فرستاد و چهارصد اشرفى رومى به هديه گرفت :
روز حج و طواف شد اى كه به طوف درخورى * طوف سراى دل نما ، تا ز طواف برخورى
سعى صفاى حج نشد ، سعى صفاى دل نما * گر نكنى صفاى دل ، با شترى برابرى
جمره زنند حاجيان خوش به مناره در منى * جمره ز سبحه كن تو وز آه منار ديگرى
لمس حجر به طاق نه ، ترك سيهدلى بگو * كاين حجر از سيهدلان گشته سياه در برى
عور و ضعيف و بينوا ، محرم كعبه وفا * ذكر به دل ز لب دعا قانع خشكى و ترى
حلقهء ماتم من از ، حلقهء كعبه خوبتر * خيز و به حلقه اندر آ چند چو حلقه بر درى
طوف نسا و حاجيان ، ما و طواف مرد حق * زن بر مرد كى سزد لاف زند ز همسرى
هامش
( 1 ) . در كتاب دانشمندان و سخنسرايان فارس ج 4 ، ص 815 ، نام او ميرزا حسن على طبيب شيرازى آمده است .