پسر اول مغفرت مآب ميرزا ابراهيم دشتكى شيرازى ، حضرت سيادت و نقابت و افادت و افاضت منقبت ، سلطان الحكما و سيد العلما ، ميرزا نظام الدين احمد علامه است . حضرت افادت مستعارى ميرزا سيد على خان در كتاب سلافة العصر فرموده است : از اعاظم فضلا و علما و بزرگان عجم است . جد من امير احمد نظام الدين علامه پسر ابراهيم پسر سلام اللّه بن عماد الدين مسعود پسر صدر الدين محمد ، پسر غياث الدين منصور ملقب به لقب سلطان الحكما و سيد العلما بود و چندين كتاب تأليف فرمود و از مصنفات جليله سلطان الحكما ، كتاب اثبات واجب الوجود است و آن را سه نسخه فرمود : كبير و وسيط و صغير . [ و ] در سال 1015 وفات يافت و آن جناب را دو نفر پسر است :
اول آنهاست : سيادت پناه ، جلالت و افادت دستگاه ميرزا معز الدين محمد دشتكى شيرازى ، در شيراز به نشر علوم مشغول بود و در اواخر عمر در قصبه فسا توطن نمود و در سال 1065 وفات يافت .
پسر دويم مغفرت مآب سلطان الحكما امير نظام الدين احمد علامه است : قره باصره سيادت و غره ناصيه سعادت ، ملك اعاظم و افاخم سادات ، متحلى به اقسام سعادات ، نبوى المآثر ، علوى المفاخر ميرزا محمد معصوم دشتكى شيرازى . چون عم بزرگوارش ميرزا نصير الدين حسين در مكه معظمه توطن نمود ، خود در اوائل زندگانى قطع علاقه را از شيراز فرموده ، در مكه معظمه توطن جسته ، چندين سال در مسجد الحرام كتابهاى فقه پنج مذهب مسلمانى را علاوه بر كتب تفسير و كلام ، درس گفته ، طلاب علوم را از نتائج افكار ابكار خود بهرهمند فرمودى و به اين وسيله در ميانه اهل سنت و جماعت حجاز و اهل مذهب جعفرى صلاح و وفاق انداخت و طريقه خصومت و مشاجرت را برداشت و تاكنون اين صلاح و وفاق در مكه معظمه در ميانه اين دو طايفه باقى است .
و سه طرف خانه عالى و چندين دكان در شهر مكه معظمه و چندين قطعه اراضى و بساتين و خانهها در طايف كه شرح آنها به اين نزديكى بيايد به ارث و اكتساب در تصرف داشت .
تابستانها را در طايف و زمستانها را در مكه معظمه گذرانيد و به اين منوال عمرى را به پايان رسانيد و در سال 1032 به روضه رضوان خراميد .
و خلف صدقش امير عظما و اعظم امرا قطب فلك جاه و جلال ، مركز دايرهء عز و اقبال ، مظهر انوار نامدارى ، مصدر آثار كامگارى ، صاعد ذروه مناقب ، عارج رتبه مفاخر و مناصب ، طرهء ناصيه سيادت و غره جبهه سعادت ، ظاهر الاحساب و طاهر الانساب ، قدوهء محدثين و اسوهء مفسرين ، افضل علماء و اعلم فضلا ، حاوى فروع و اصول ، جامع معقول و منقول ، امير ممجد نواب ميرزا - نظام الدين احمد مكى شيرازى . در سال 1027 در طايف متولد شده ، در مكه معظمه نشو و نما كرده ، تحصيل كمالات علميه نمود وصيت فضلش به اقصى بلاد رسيده ، سلطان اسلام ، ظل اللّه بر مفارق انام ، عامر بلاد ، ناصر عباد ، ناصب رايت فتح و ظفر ، رافع لواى عدل در زمره بشر ، معتضد باللّه ، شاه سلطان عبد اللّه قطب شاه ابن سلطان محمد قطب شاه ، ملك سرير ممالك دكن هندوستان طاب ثراه كه اباعنجد از اخلاصمندان آباء و اجداد نواب مجتهد الزمانى ميرزا - احمد نظام الدين بود ، شائق ملاقات گشته به رسل و رسائل پى در پى در سال 1055 از شهر مكه هجرت فرمود و شهر حيدر آباد دكن را به قدوم ميمنت لزوم خود زينت داد و بعد از استعلام
فارسنامه ناصرى ( فارسى ) — صفحة 1043
مساهمون: ميرزا حسن حسينى فسايى
ص١٠٤٣