و آن لاله همچو غاليه دانى ز سبد است
1565
و آن نرگسكان كه همچو طنازان
1431
و آن نسترن چو ناف بلورين دلبرى
1388
واجب بالذات جز آن ذات نيست
1568
والد سبطين و فيروزى ده بدر و حنين
1004
وداع روزه ملال و صداع افزوده
1336
ورا نام سهراب كردش نيا
1584
ور چو حافظ نبرم ره
1163
ور سيه جام شوم تا كه بداند كه من
1079
ور نه چو مرغابى است مردم چشمم
1446
وز آن جايگه ، تنگ بسته ميان
1472
وز طور تو جور تو نمايان و تو در خواب
1569
وزير وظائف كه او را بود
1503
وسعت خلق ورا ديده است و آن كوچك دلى
1399
وصال دوست دهد دست كى به آسانى
1099
وصف او اين بس كه در گيتى دوبار
1675
وصيت كرد و گفت ار آنكه خواهى
1140
وعدهء ديدار هركس به قيامت
1170
وقت آن رند لا ابالى خوش
1180
وقت رفتن دست چون بر طرف دامن مىزند
1446
و گر آزمايمت صد بار ديگر
666
و گر صيادم از دست افكند خوار
1058
و لكن باورم گشت و مسلم
1401
ولى آنچه اين بندهء مستمند
1503
ولى به مملكت فارس سخت بىقدرم
1337
ولى چون دم نيارد زد از اين معنى در اين دوران
1285
ولى سپهر به من گشته گربه در انبان
1337
ولى مطلق شه بر حق امير المؤمنين
1004
و يا مهندس بر خطهاى اقليدس
1337
ويرانسراى لار به سعى وزير دهر
1507
ويران شده خاك دل
926
ويژه چو نظام الملك آن گوهر غالى
1062
ه
ها ، محرم شد و من سوك زده خواهم شد
1079