من نه شوريده اعمايم كاندرين عصر
1079
من واپس و كاروان پيش از من
1445
من و مهر آن مر خوبرو كه چو زد صلاى بلا بر او
1511
موج خونين خيزدم از بس ز عمان دو چشم
973
مهار كش شمالشان سحا بهار حالشان
1431
مه چو بشكافد كسى ، فلك بشكافد
995
مه ذو الحجه ازمه كاف و زا روز
1170 ح 4
مهربانا آوخ از اين زال دهر
1082
مى از خم معرفت چشيدن مشكل
1175
ميان آب عكس آتش گل
938
ميان جعفر آباد و مصلى
1237
ميان سبزه سيراب آب جوى پندارى
71
ميان سبزه سيراب جوى پندارى
1233
مى بخواهم شدن اندر سلب عباسى
1079
مىكند پوست از سر مردم
1245
ميوهدارانش از برومندى
1236
ن
نادميده صباح دولتشان
66 ، 296
نار بستان اگر نجوئى به
973
نار بن رشك بت فرخار است
1235
نارنج چو دو كفه سيمين ترازو
1307
ناز كان را چو غم
1163
ناز معشوق فزايد ز نياز عاشق
1131
ناكامى از كام جهان شد باعث هر كام ما
1182
نالم ز عطايت ار جهان ماحصل است
1399
نامش چو ز اول بد محك آن نام را ننمود حك
1279
نباشد احتياج ستر عورت
1155
نبد بر زمين ذره را جايگاه
328
نبيند مرا دست چرخ بلند
53 ، 658
نترسد از ملامت آنكه مست عشق جانان است
1409
نخست پادشهى همچو او ولايتبخش
960 ، 1146 ، 1374
نخستين زبان بر درودش گشود
1584
نخستين گوهرى كآمد
946
نخل سنانش از آن زمان كه بپاليد
1016