مگذار مرا كه گر تو بگذارى
1007
مگر از خرمن پاكان طلبى بهره كه هيچ
1031
مگر جام جم از تك قطره يعنى چشمه حيوان
1284
مگر لاله ز خون كشتگان عشق مىرويد
1337
ملت اسلام را برنده حسامش
1016
ملك پيل توان و ملك شير شكن
1580
ملك دارى را شهان آگهترند
1676
ملك دلم از هجر تو معمور نمانده
941
من آن روز بودم كه اسما نبود
1516
من از وضع جهان آگه نيم ليك آنقدر دانم
1286
من استغفر اللّه گويم به روز
1052
من اگرچه در نيايم به شمار بندگانت
1013
من اگر ديوانهام گيريد و در بندم كنيد
1025
من به زمين نالهء من عرش گير
1512
من به هر ربع و دمن پويا به سر چون گردباد
973
منت ايزد را كه بنشست از ره عز و شرف
75 ، 418
من رستم به رسمم او رستم به اسم
1554
منزل علم و دانش است و ادب
76 ، 1493
« منعم » بود فقير و غنى وين عجب مدار
1132
من قدر وصال تو شناسم پس از اين هجر
1100
من قمرى اعلايم از قاف پريده
1516
من كه بودم همچو سوسن صد زبان
973
من كه به چشم همتم ملك جهان نيامدى
1014
من كه روزم همه در آه و فغان مىگذرد
942
من كيستم آن توئى كه من گويم
1007
من كيم از براى دل خانه به باد دادهاى
1515
من كيم سوختهاى با غم دل ساختهاى
1511
من گنج لامكانم اندر مكان نگنجم
1181
منم آن طاير برگشته اقبال
1428
منم آن يوسف آواره كه نارفته به مصر
1175
من مدتى كردم حذر از عشقت اى شيرين پسر
632
من مريض غم عشقم تو مسيحاى زمان
1131
منم كه فارس بنازد بنام من امروز
1173
منم كه كشت اميد من از تو سرسبز است
1173
من ندانستم از اول كه چنين كارى هست
1439