دريغ آن خداوند ديهيم و تاج
329
دريغ آن شهنشاه صاحبقران
67 ، 411
دريغ از محمد شه نامدار
786
دريغا كه پژمرده شد ناگهان
427
دريغ و سلطنت و تاج و تخت و نگين
249
در يكتاى بحر بيرنگى
1165
درى هست با آسمان هم نبرد
322
دزد كالاى امير است او نه تنها دزد من
1127
دزدم اگر غريب بد چارهء او بكردمى
1013
دست در حلقهء آن زلف خم اندر خم زن
1079
دست كوته مكن از ذيل ولايت صابر
1131
دستور خراسان شده گير
278
دستيم نمانده كه به سر بر نزنم
973
دشمن آتش پرست بادپيما را بگو
518 ، 853
دشمن او تا بديده خنجر تيزش
1016
دشمن توست اگر دوست چه هجران چه وصال
1091
دشمن طاووس آمد پر او
691
دشمنى و دوستى او به هر عقل
1016
دفتر عشق ز هم ريخت « حجاب » آه كه نيست
955
دگر ، بقيه ابدال شيخ امين الدين
96 ، 1146
دگر دان كه هومان برد آن جوان
1584
دگر شهنشه دانش عضد كه در تصنيف
960 ، 1146 ، 1374
دگر قويم چو حاجى قوام دريا دل
960 ، 1146 ، 1374
دگر مربى اسلام شيخ مجد الدين
1374
دگر مربى اسلام شيخ مجدى
960 ، 1146
دلا تا كى به حيرانى نمائى
947
دل بود چون كعبه و اصنام خواهشهاى او
1004
دلت را از دل « نعمت » خبر نيست
1401
دل داغ تو دارد ارنه بفروختمى
1168
دل در خم زلفكان چون عنبر اوست
1582
دل را به روز وصلش يادآورم شب و روز
1515
دل ز دانشها مصفا كن كه گردد جاى وحى
1001
دل ز كف رفت و نيامد بكفم دامن دوست
917
دل ز كفم ربود و رفت از پى جاى ديگرى
1515
دل صياد را كن با صفا رام
1058