خواجه در ابريشم و ما در گليم
1157
خواستم جان به رهت داد ز بس مختصر است
1008
خواهى ار عمر به باطل نرود عشق بورز
1031
خواهى ار مردم ز تو گويد نكو همى
1076
خواهى اگر هلاك من نيست ز مرگ باك من
1018
خواهى كه شوى كسى ز هستى كم كن
1181
خود از دشتيم ليك اگر واثقى
1508
خود تار و پود خرقه سالوس را سزد
1554
خود صيد اجل رسيده مائيم
1510
خود كرا رتبهء هم سنگى من در گهر است
1083
خور در رواق ازرق چون رو نهد به زردى
1158
خورد فريب عمل زاهد و نمىداند
1447
خوش آمد دوشم از صحبت كه خوردى باده و گفتى
1509
خوشا سپيده دمى باشد آنكه بينم باز
903 ح 1
خوش است باده بهر حال و خوشتر است اكنون
1336
خوشا شيراز و وضع بيمثالش
903 ح 6
خوشا ملك بردع كه اقصاى وى
404
خوش باش و زمان به كام ياران گذران
1171
خوش بودى آتش غم او گر نمىزدى
1315
خوش كرد ياورى فلكت روز داورى
78 ، 319
خوش گفت پير عقلم دوش
1174
خون گردد و از چشم چكد زهر ز خاقان
1062
خويش رفيق به بتكى ساده كن
1129
خيابان در خيابان سو به سويش
1231
خير مقدم مرحبا اى طاير فرخنده دم
314
خيز اى تيز هوش كاتش عشق
973
خيز كه بلقيس گل ، تخت سليمان گرفت
1511
خيز و تماشا به لب جوى كن
1129
د
داده خيرى به شرط هم جهدى
1234
داد « هشيار » تو تا دامنت اى دوست ز دست
1132
داراى فريدون فر و يوسف رخ و جم جاه
1569
داراى ملك جم كه به گاه عطا و جود
1553
دارد اين طشت زبان را نگاه
74 ، 264