و بوسيلت و وساطت او انعام و ايجاب يافته . و هرچند منصب شغل عرض در ديوان كه در اهتمام نايب اوست هم برين قرار خواهد بود حالى را ازو خالى مىنمايد و غيبت او را بر خاطر اثرى است مصلحت حشم آن طرف و رعاياء آن ولايت را ترجيح نهاديم و او را باسم نيابت بدان طرف و ايالت آن مشرّف گردانيديم و منتظم داشتن شمل حشم و تأليف ايشان و ضبط ولايت رى به كلى و تصرّف در اموال و معاملات از استقبال فلان و تيمارداشت اسباب خاص و غايبانه و اسباب حور [ كذا ] و مخالفان و ضرايب شهر و طيارات و ابواب المال بر موجب مشروح ديوانى بوى تفويض كرديم تا هر كارى را على حده چنان كه از شهامت و غناء و تيقظ و مناصحت او محقق گشتست مرتّب گرداند و جانب ايزد تعالى را سرّا و اعلانا در هرچه سازد و پردازد مراقبت كند و تقوى و خشيت را عزّ اسمه پيرايه و حليت حال خويش سازد و بدين طريق استمداد لطف او تبارك و تعالى كند ،
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ
، و اموال ديوانى از وجوه وجوب طلبد و جملگى آن بقلم روشن كند و آنچه از آن باسم بندگان ماست و از جهت مصلحت ملك بديشان بايد داد مقرّر كند و بدهد و حقّ ايشان مرعى مىگرداند و آنچه ديوان را بماند نگاه دارد تا حكم آن فرموده آيد و ظلم و تطاول اقويا از ضعفا دفع كند و بر احترام و توقير و تبجيل و اعزاز از سادات و ائمه و علما و صلحا و مشايخ و اهل بيوتات متوفّر باشد و در ديوان عمل نايبى شهم سديد متديّن كه رعايا از وى آسوده توانند بود و معاملات ديوانى را مضبوط تواند داشتن و استخراج بر قانون راست كردن از جهت خويش نصب كند تا شغل ديوانى مىگذارد و اموال معاملتى حاصل مىدارد تا قوام الدين بفراغ دل بتدارك و اصلاح ديگر مهمات نازك كه بتدبّر و شهامت او منوطست مشغول تواند بودن و در هر يك اثر حميد نمودن ، و چون تقليد اين نيابت بمباركى قوام الدّين را فرموده شد و اين تفويض استحقاق اتّفاق افتاد چند معروف را از امرا و اسفهسلاران فلان و فلان فرموديم تا در صحبت او روان گشتند و مثال داديم كه همگنان او را مطواع و متابع باشند و در هرچه مصلحت بيند از مهمات ملك و ترتيب كند از صوابديد او نگذرند و طريق متابعت و معاضدت سپرند و چون