ايزد تعالى به جاى آورده و مىآوردند .
اما از آن طرف محمد تيمور خان به عزم تسخير خراسان چهل هزار نفر از سپاه اوزبك برداشته از سمرقند روانهء خراسان گرديد . و چون به شش منزلى هرات رسيد ، عبيد خان را در راه ديده احوال پرسيد او گفت كه جانى بيگ سلطان بلخ را گرفته و چنين كارى كرده است . محمد تيمور خان گفت كه بسيار خوب كرده است آنكه او جانشين چنگيز خان و ريشسفيد ما است ، مروت نيست كه ما با او زيادتى كنيم و ولايت بلخ را عم « 1 » تو به عوض سمرقند به او داده ، با وصف آنكه او راضى در بودن و گرفتن بلخ نبود و ادعاى ولايات زيادتر نمىنمود . حال چرا او را آزرده سازيم گويا هم از تو باشد ؛ حال به اتفاق مراجعت نموده از مشهد تا پل كرپى « 2 » را به جهت شما مسخر خواهم كرد ، شما را با جانى بيگ سلطان كارى نباشد .
عبيد خان به اتفاق محمد تيمور خان مراجعت نموده روى به هرات گذاشتند .
و جاسوسان كه از عقب عبيد خان رفته بودند مراجعت نموده ، خبر آوردند كه عبيد خان به اتفاق محمد تيمور خان مراجعت كرده ، با شصت هزار نفر اوزبك روانهء هراتند .
چون اين خبر را حسين [ بيگ ] لله شنيد ؛ گفت كه اى ياران مىبايد هر يك به طرفى رفتن كه كار از دست ما رفت . پس زينل خان به جانب استراباد روانه گرديد و حسين بيگ لله شاهزاده را با كوچ و بنه و خواجه غياث الدين و خواجه - عماد الدين هروى و چندين نفر ديگر كه به صداى بلند لعن بر خلفاى ثلثه نموده - بودند ، برداشته راه سيستان را پيش گرفته روانه شدند . و در روز دويم رفتن ايشان سپاه اوزبك به پاى قلعه رسيد و مردم هرات به استقبال بيرون آمده عبيد خان فرمود كه اول دو هزار نفر رافضى را با خواجهها حاضر سازيد كه من ايشان را به جزا رسانم .
هامش
( 1 ) - اصل : بغم . و مقصود از « عم » . شاهى بيگ خان است .
( 2 ) - اصل : پول كوپرى .