نقارهء بشارت زدند و در وقت عصرى خبر رسيد كه نواب كامياب گيتى ستان بر سر سارو اصلان آمده و او شكست يافته اكثرى از سپاه ذوالقدر مقتول گرديده ؛ چون سارو اصلان خود فرار نموده اينك مىرسند .
پس علاء الدوله به سپاه ذوالقدر گفت كه از شما حميت و غيرت بر طرف شده كه در همه جنگ شكست خورده فرار مىنمائيد و پارهاى سرزنش و ملامت ايشان كرد .
اما نواب گيتى ستان بعد از فرار نمودن سارو اصلان كشتى ترتيب داده با سپاه ظفرپناه از آب درنا گذشته به اقبال و دولت در پاى كوه درنا نزول اجلال فرمودند . چون ملاحظه كردند كوهى ديدند كه مثل همت كريمان و سر بر فلك كشيده و قلعهاى در نهايت استحكام در بالاى آن كوه ساخته شده و يك راه بيش ندارد . پس نواب كامياب از آمدن به پاى كوه پشيمان گرديدند ، زيرا كه در ولايت روم بود و گرفتن آن قلعه نيز مشكل مىنمود .
ذكر نامه فرستادن نواب گيتى ستان به نزد علاء الدوله و جواب نوشتن به نواب كامياب و صلح نمودن و مراجعت نواب كامياب به جانب آذربايجان و سوانحى كه در آن ولا به منصهء ظهور پيوست « 1 »
اما چون نواب گيتى ستان با سپاه نصرت دستگاه در پاى كوه درنا نزول اجلال فرموده ملاحظهء آن قلعه كوه نمود ، مقرر فرمودند كه دو كلمه به علاء الدوله نيز به اين مضمون بنويسيد كه : اى علاالدوله سلطان مراد نامراد كه يكى از گناهكاران درگاه عرش اشتباه ما بود از قيد و زنجير ملازمان فرار نموده پناه به تو آورده است و نيز شما به آتش آن نامراد نيم سوخته شده ، خواهيد سوخت . به
هامش
( 1 ) - مربوط به سال 913 است . ( ر ك : تاريخ جهان آرا . ص 270 ) .