275 و ليك آن دگر به ز بهر گريز * كه در پويه چون برق و وهم است تيز
به دو گفت مهتر كه آن پيشم آر * كه از طاهرم نيست اين كار عار
برفت و به دو كرد واسط رها * بر آن طاهر از بخت شد پادشا
پس از كوفه عبّاس منصور هم * به پيغام بر آشتى زد رقم
ز ملك دياربكر هم واليان * ز طاهر شدند صلحجو آن زمان
280 مر اين ملكها جمله بىگُرم و درد * درآمد به فرمان آن شيرمرد
ز واسط به شهر مداين شتافت * ز دولت بر آن نيز هم دست يافت
محمد كه بُد برمكى در گهر * در آن وقت بود اندر شهر سر
سپه كرد و آمد به پيكار پيش * و ليكن نرفتش از آن كار پيش
تنى چند از ساقهاش « 1 » بازگشت * بشد تا كه شان آورد باز دست
285 يزك « 2 » نيز شد در پى او به راه * گريزنده گشتش از اين آن سپاه
بر آن شهر طاهر از اين يافت كام * همه ملكها رام او شد تمام
به جايى كه سودى دهد كردگار * در آن نيست سرمايه حاجت بهكار
از او خواست روزى سپاه آن زمان * نبودش ، گروهى از آن مردمان
ز پيشش برفتند سوى امين * مگر پايهشان برفزايد « 3 » از اين
290 امين بود در مجلس انس خويش * يكى طشت پرغاليه داشت پيش
بماليد در ريش هريك از آن « 4 » * نديدند چيزى جز آن مردمان
عرب لشكر غاليه خواندشان * ز رنگ و ز بو داستان راندشان
ز بيچارگى باز آن مردمان * به نزديك طاهر شدند آن زمان
حرب هرثمه و طاهر با بغداديان و سپاه امين « 5 »
به بغداد آورد طاهر رمه * و از آن رو درآمد گزين هرثمه
هامش
( 1 ) ( ب 284 ) . ساقه : مقابل مقدّمهء لشكر ، مؤخّره الجيش ، يكى از پنج ركن سپاه : مقدّمه ، ساقه ، قلب ، ميمنه ، ميسره .
( دهخدا ) .
( 2 ) ( ب 285 ) . يزك - پيشقراول و مقدّمهء لشكر .
( 3 ) ( ب 289 ) ( دوم ) . در اصل : برفرايد .
( 4 ) ( ب 291 ) . در اصل و سب : بماليد در ريش هريك از آن مردمان .
( 5 ) سب : عنوان ناخواناست .