حرب قتيبه با رتبيل « 1 » كابل و صلح كردن
دگرسال رتبيل كاول سپاه * به زاول درآورد و شد رزمخواه
ز عمّالِ اسلام هركس كه بود * از آنجايگهشان برون كرد زود
چو آمد به پيشِ قتيبه خبر * سپه برد و زو گشت پرخاشخر
بسى جنگشان رفت اندر ميان * به هردو سپه ز آن رسيدى زيان
210 سرانجام از يكدگر صلحجو * شدند و زِ پيكار پيچيد رو
بر آن برنهادند رتبيل دست * زِ زاول كند كوته از هرچه هست
مسلمان هميدون به كاول ديار * نپويد ، نجويد از او كارزار
كه رتبيل مالى كه دادى ز پيش * دهد همچنان باز از ملكِ خويش
سوىِ قتل اشعث « 2 » بهانه دگر * نيارد سپارد دِرم سربهسر
215 بدين صلح از هردو رويه سپاه * برآسود از كارِ آوردگاه
سوىِ كشورِ خويش رفتند باز * بياسود يك چند در كام و ناز
فتح خوارزم قتيبهء مسلم را
زِ خوارزمشه قومِ خوارزميان * شدند پُر زِ كين ز آن سبب بعد از آن
كه با قومِ اسلاميان صلح كرد * خراجى پذيرفت از آن مُلك مرد
بترسيد خوارزمشه ز آن سپاه * به ظاهر نيارست شد رزمخواه
220 به پيش قتيبه فرستاد مرد * نهانى از اين كارش آگاه كرد
قتيبه سپه كرد و شد راهجو * به خوارزم با لشكر آورد رو
به شهر هزار سف آمد فراز * شدن خواست خوارزمى از پيش باز
كه از وى به مردى شود رزمخواه * از آن بازِشان داشت خوارزمشاه
چنين گفت ك : « ز ما قوىتر سپاه * بسى گشت از اين مردمان رزمخواه
225 بر ايشان نديدند در جنگ دست * از ايشان شدند هركه بودند پست
هامش
( 1 ) عنوان . در اصل : خرب قينه با رنسل ؟ ؟ ؟ .
( 2 ) ( ب 214 ) . : عبد الرحمان بن محمد بن اشعث بن قيس .