كه هركو بىآزرم باشد چنين * سزد گر كه پاداش يابد همين
وفات عبّاس بن عبد المطّلب ( رضعه )
همين سال عبّاس پاكيزه را * در اين دارِ فانى بپرداخت جا
ز شهرِ مدينه به جنّت كشيد * وز اين شخصِ او در بقيع آرميد « 1 »
بُدش مدّت عمر هشتاد و نه « 2 » * كه خورشيد عمرش فرو شد به كُه
290 به نزديكى شصت اسلام يافت * وز اسلام اندر جهان كام يافت
در اسلام بُد قرب سى سال مرد * بجز آنچه فرمود يزدان نكرد
زِ سيّد به سن بود مهتر چهار « 3 » * از او هشت پوران شدند يادگار
وفات عبد الرّحمن عوف عاشر العشره « 4 »
دگر عبد رحمن بن عوف گُرد * روان را بدان جاىِ نيكان سپرد
هامش
( 1 ) ( ب 288 ) . عباس بن عبد المطلب بن هاشم بن عبد مناف از بزرگان قريش در عصر جاهليت و اسلام و جدّ خلفاى عباسى است . پيامبر ( ص ) در وصف وى گويد كه وى بخشندهترين مردم قريش بود . با خويشان خود حسن سلوك داشت و در عقل و ذكاوت معروف بود . با بردگى و بردهدارى مخالفت مىكرد و عدهء زيادى از بردگان را آزاد نمود . منصب سقاية الحاج و عمارت بيت الحرام به وى رسيد . قبل از هجرت رسول در خفا اسلام آورد و در مكه بماند و اخبار مشركين را به پيامبر گزارش مىداد ، سپس به مدينه مهاجرت كرد . در واقعه حنين و فتح مكه شركت داشت . ( لغتنامه دهخدا )
( 2 ) ( ب 289 ) . طبرى 5 / 2162 ، هشتاد و هشت سال آورده است .
پيامبر ( ص ) در حق او دعا كرد ، به زيادتى مال و مغفرت . خواستهء فراوان بر او جمع شد و گفتى به بركت آن دعا ، قسم دنياوى حاصل است ، اميدوارم كه قسم اخروى نيز حاصل گردد . ( تاريخ گزيده 236 )
( 3 ) ( ب 292 ) . وى سه سال از پيمبر خدا مسنتر بود . ( طبرى 5 / 2162 )
( 4 ) عنوان . عاشر العشره ، يعنى دهمين شخص از عشرهء مبشره .
عبد الرحمان بن عوف بن عبد عوف بن الحارث بن زهره ، و هو اصل قبيلة بنى زهرة بن كلاب ، ششم است از كلاب و پيغمبر ( ص ) هفتم بود و ده سال از او مهتر . ( تاريخ گزيده 209 )