9105 غلط رفت ، خود از دوكون ذات او * مرادِ خدا بود بىگفتوگو « 1 »
اسامىّ سيّد بگويم كنون * كه چند است و هريك چگونهست و چون ( 190 )
ذكر اسامى مصطفى ، صلّى اللّه عليه
صد و چارده نام آمد ورا * چو سوره ز قرآن فرو از سَما « 2 »
صد و هشت از آن از زبان عرب * مر او راست نام و خطاب و لقب
وز آن بيست اندر كلام و خبر * دگرها به تاريخ و تفسير در
9110 از آن بيست باشد محمّد نخست * چو محمود و چون احمد آمد درست
رسول و نبىّ و حبيب و بشير * مزمّل ، مدثّر ، مقفّى ، نذير
نبىّ رحمه و توبه و مَلْحَمَه « 3 » * چو ماحى كزاو محو شد بَد همه
چو طه و يس و عاقب « 4 » همان * دگر حاتم و حاشرش بعد از آن
به تفسير و تاريخ هشتاد و هشت * خطابِ رسول خداوند گشت :
9115 چو اوّل ، چو آخر ، چو اولى ، امام * چو آمر ، چو أُمّى ، امين داشت نام
دگر ابطحىّ و چو برهان ، بيان * چو بآر و چون باطن آمد همان
چو حامد ، چو حافظ ، « 5 » چو حجّة ، حكيم * چو حقّ و خليل و مشفّع ، حليم
چو داعى ، چو رحمة ، چو سيّد ، سراج * چو سابق ، چو شافى ، « 6 » شهيد است و ناج « 6 »
شفيع و شكور و صفى همچنان * چو صادق ، چو صاحب ، ضحوك « 7 » است همان
9120 چو طيّب ، چو طاهر ، چو ظاهر ، عزيز * عربىّ و عبد اللّهاش نام نيز
هامش
( 1 ) ( ب 9105 ) . « لولاك لما خلقت الأفلاك » ؛ و نيز « لولا محمّد ( ص ) ما خلقت الدّنيا و الآخرة . . . الخ » كه پيش از اين شرح آن آمده است .
( 2 ) ( ب 9106 ) . در اصل : فرو از شما . سما - آسمان .
( 3 ) ( ب 9112 ) . در اصل : و ؟ ؟ ؟ و ؟ ؟ ؟ ه و ملجمه . طبرى : نبىّ التوبه و الملحمة . و الماحى : الّذى يمحو اللّه به الكفر . ( طبرى ) يعنى :
نبىّ الرّحمه ، نبىّ التّوبه و نبىّ الملحمه .
( 4 ) ( ب 9113 ) . در طبرى : « فسألت سفيان : ما العاقب ؟ قال : آخر الانبيا ؛ و نيز در طبرى : « و الحاشر ؛ الّذى يحشر النّاس على قدمىّ .
( 5 ) ( ب 9117 ) . در اصل : حافط .
( 6 ) ( ب 9118 ) . در اصل : شآف ؛ . . . تاج .
( 7 ) ( ب 9119 ) . در اصل : صحركست .