( 101 ) . ( ص 305 ) :
هرچه را چشم در پسند آرد * چشم زخمى در آن گزند آرد
هفت پيكر ، نظامى گنجوى ، ص 120 .
( 102 ) . ( ص 306 ) :
وقت را غنيمت دان آنقدر كه بتوانى
اين مصرع كه از امثال فارسى است ، مصرع اول اين بيت از شعر حافظ است :
وقت را غنيمت دان آنقدر كه بتوانى * حاصل از حيات اى جان اين دم است تا دانى
ديوان حافظ ، ص 946 .
( 103 ) . ( ص 308 ) : مودة الآباء قرابة الابناء دوستى پدران نزديكى پسران است .
( 104 ) . ( ص 309 ) : « و لا مردّ لقضاء اللّه » با قضا كارزار نتوان كرد ؛ امثال و حكم ، ج 2 ، ص 1358 .
( 105 ) . ( ص 317 ) : و إذ لا مؤثّر فى الوجود الّا اللّه .
قاعدهء فوق منسوب به عرفا و فيلسوفان و حكماى متأله است و ناظر به توحيد افعالى است .
به نظر آنان علت تامى غير از خدا در عالم وجود نيست و ساير علل در واقع واسطه هستند و تأثير اصلى از آن خدا است كه علت الاولى و علت العلل است .
( 106 ) . ( ص 319 ) :
على المرء أن يسعى لتحسين حاله * و ليس عليه أن يساعده الدّهر
بر مرد است كه تلاش كند براى بهبود حالش ، و بر روزگار نيست كه او را كمك كند . اين بيت