چون شير به خود سپهشكن باش * فرزند خصال خويشتن باش
ليلى مجنون ، ص 46 .
( 112 ) . ( ص 342 ) : من نجا برأسه فقد ربح مصرعى از اشعار امام على ( ع ) و مثلى در زبان عربى است ؛ براى اطلاع بيشتر ، ر . ك : ديوان على ( ع ) ، ص 184 ؛ فرايد اللئال فى مجمع الامثال ، ج 2 ، ص 262 .
( 113 ) . ( ص 342 ) : السّعيد من سعد فى بطن امّه نيكبخت در شكم مادر نيكبخت باشد .
اين عبارت حديثى است از حضرت رسول اكرم ( ص ) ؛ براى اطلاع بيشتر ، ر . ك : فرهنگ مأثورات متون عرفانى ، ص 275 .
( 114 ) . ( ص 342 ) : . . . بارگير جهاننوردش را جو گرفت . . .
جوگير يا جو گرفتن ، گرفتگى سينه و گلوى اسب است كه گاهى بر اثر خوردن جو حاصل مىشود و ممكن است نوعى ازدياد حسّاسيّت ناشى از دانههاى جو باشد كه آلوده به قارچها شده است ، ( تاريخ دامپزشكى و پزشكى ايران ، ج 2 ، ص 268 ) .
شاه قلى مير آخور مؤلف فرسنامه ، در فصل مرضهاى اسب و علاج آن به اين بيمارى اشاره كرده و مىنويسد :
« اوّل از مرضها ، جوگير است و آن از چند جهت واقع مىشود . اسب كه او فربه و پرگوشت باشد يا نيمگوشت باشد ، چون او را جو بسيار دهند ، جوگير شود . اگر كسى را در سفر ، اسب فربه باشد ، جو او را كم بايد كرد تا او كمگوشت شود . آنگاه جو او را اندكاندك زياد كنند تا به دستور اوّل رسد .
و علامات كه اسب جو گرفته را قابل مىشود ، يكى آن باشد كه در راه آروغ زند . علامت امتلاء باشد . جوى او را كم بايد كرد كه جوگير نشود ؛ و ديگر آنكه چون اسب فربه شود ، در راه رفتن تهيهء