ذكر مكتوب فرستادن امرا به اطراف و جوانب و خبر دادن از مخالفت سلطان حسين
چون امير شيخ نور الدين و امير شاه ملك از حال سلطان حسين و از حركت ناصواب او آگاه شدند در زمان پيش امير ارغون شاه - كه ضبط سمرقند در عهدهء او بود - مكتوبى فرستادند مشتمل بر آنكه : « سلطان حسين باز ديوانگى آغاز نهاده و لشكرى كه با او بود به هم بر زده و با هزار سوار دو اسبه متوجه سمرقند شده نيك بر خبر باشد و در ضبط و محافظت شهر و حصار شرايط جزم و احتياط مرعى دارد و تا سنگ و بارو آماده داشته يك سر مو در هيچ باب غفلت و ذهول روا ندارد و اگر آن بىباك در حوالى شهر آيد و ميسر شود ، البته او را بگيرد و بند كرده ، نيك نگهدارد تا از ممر او فسادى واقع نگردد كه بر او و سخن او هيچ اعتمادى نيست » .
و پيش حضرات عاليات نيز عرضه داشتى روان كردند مضمونش بعد از اعلام قضيه سلطان حسين آنكه : « هرجا رسيده باشند توقف نمايند تا بندگان از عقب رسيم » .
و به خواجه يوسف هم نوشته دوانيدند و بر قضيه اطلاع نمودند كه : « محافظت محفّه از دقايق جلادت و كاردانى هيچ دقيقه نامرعى نگذارد و آن را به تعجيل هرچه تمامتر به شهر رساند كه از خيالات فاسد سلطان حسين دور نيست كه بوسيله نعش خواهد كه خود را در شهر اندازد و فتنه و فضولى آغاز » .
و همچنين نزد اميرزاده خليل سلطان و امراى بزرگ ايلچى با نامه به صوب تاشكنت - كه از اترار تا بدانجا شش روز راه كاروان است - روان ساختند و حركت ناپسنديدهء سلطان حسين را شرح داده ، باز نمودند كه : « حال از آن گرديد كه ما انديشه كرده بوديم و به عزم يورش ختاى توجه نموده ، صواب آن است كه شما با تمام لشكر به موضع اقر - كه علفخوارى معتبر و چراگاهى مناسب است - بازگرديد و ما هم از آنجا متوجه شويم و بعد از ملاقات ، وصاياى حضرت صاحبقران سعيد چنانچه فرموده و بر آن عهد از ما ستده و امر كرده كه به شما برسانيم و به اتفاق يراق