مجاهد الدين ايبك گفت هر سخن كه درين باب امكان داشت من بگفتم ، در سمع أمير المؤمنين جايگير نيامد ، باقى شما را هم اجازت خلوتى طلب كنم [ ( 1 ) ] شما هر دو عرضه داشت كنيد ، بران طريق ملك سليمان شاه و ملك عز الدين پسر فتح الدين كرد [ ( 2 ) ] هر دو از رسيدن خصم و طلب دفع و تدبير آن به خدمت خليفه عرضه داشتند فرمود ، كه با وزير گفته شده است ، جواب از وزير طلب بايد كرد ، هر دو از بارگاه خلافت نوميد بيرون آمدند ، و باجو نوين ( با ) هشتاد هزار سوار از طرف ايران و آذربيجان ، زير دست بغداد جسرى از ملك موصل حاصل كرد و به نزديك تكريت جسرى بر بست غازيان تكريت از شهر و قلعه بيرون آمدند ، و جسر بسته كفار را تمام بسوختند ، و كافر بسيار بدوزخ فرستادند ، و اندك مسلمان شهادت يافت [ ( 3 ) ] ديگر روز كفار مغل باز جسر را عمارت كردند ، چنانچه بتحرير پيوسته است و بگذشتند [ ( 4 ) ] و به طرف كوفه و حلب و كرخ بدوانيدند ، و خلق را شهيد كردند ، ملك عز الدين پسر فتح الدين كرد [ ( 1 ) ] و مجاهد الدين دواتى با بيست هزار سوار از بغداد بر دجله بگذشتند و جماعت ساكنان كرخ و قصبات ديگر را بمدد طلب فرمود [ ( 5 ) ] و با لشكر كفار مصاف كرد ( ند ) .
چون حشم اسلام را پياده بسيار بود بيش ثبات نمودند [ ( 6 ) ] و لشكر كفار را باز داشتند ، و جنگ دادند ، هزيمت بر كفار افتاد ، و بسيار بدوزخ رفتند ( و ) ملك عز الدين بسيار جهد نمود ، كه هزيمت كفار را تعاقب بايد كرد تا هم بدين فتح بقاياى كفار را زير تيغ گذرانيده شود ، مجاهد الدين دواتى در تعاقب تانى نمود ، آن شب همان جا لشكرگاه مسلمانان شد ، و در جوار آن موضع شهرى است ، كه آن را شهر شير گويند ، از آب فرات [ ( 7 ) ] شق شود ، و زمين آن شهر رفعتى دارد ، و موضع لشكرگاه مسلمانان در پستى بود ( و ) در ان شب وزير رافضى ملعون ، جماعتى را فرستاد ، تا آب نهر بر لشكرگاه مسلمانان بكشاد ( ند ) تمام لشكر در زير
هامش
[ ( 1 ) ] اصل : كنيم
[ ( 2 ) ] مط و مب : گرد .
[ ( 3 ) ] مط و مب : يافتند
[ ( 4 ) ] مط و مب : به تحرير پيوست و يك ديگر به طرف كوفه و دجله و كرخ
[ ( 5 ) ] مط و مب : نمودند
[ ( 6 ) ] مط و مب : بود : پيش حملهء كفار جلادت نمود ، هزيمت بر لشكر كفار افتاد و بسيار بدوزخ
[ ( 7 ) ] در اصل اينجا وصله خورده خوانده نمىشود ، از مط گرفتم