از پسرهاى حاجى ميرزا عباسقلى كسىكه در اين رويه جاى او را بگيرد نبود زيرا دوره تغيير كرده بود و مردم پليتيكمآبتر از آن شده بودند كه از سادگى و صفا و ركو راستى خوششان بيايد و اگر دوره اقتضاى پرورش چنين اشخاصى را داشت ، ميرزا ابو القاسم مشير لشكر براى اين كار بىاستعداد نبود . ميرزا ابو القاسم به مكه مشرف و لقب مشير لشكرى گرفته حاجى مشير لشكر شد . در آخر عمرش در زمان مظفر الدين شاه و به دو مشروطه بوزارت تهران هم رسيد . پسر سوم حاجى ميرزا عباسقلى ميرزا احمد خان در وزارت خارجه مشغول خدمت شد و بكارگزاريهاى درجه دوم ميرفت . چندى هم كنسول عشقآباد بود و بالاخره منشور الملك لقب گرفت و برياست ادارهء روس و ساير ادارات وزارت خارجه هم رسيد و در سن هشتاد سالگى بدرود زندگى گفت . اولاد او آقايان حسين و محسن منشور هستند .
پسر چهارمش ميرزا محمود داماد ما كه از رفقاى دورهء برادرم آقا ميرزا رضا بود و از ادبيات فارسى بىاطلاع نبود و قدرى هم در مدرسهء دار الفنون درس خوانده بود ، به زودى مثل سايرين بدون هيچ تشريفات ، خانى را دنبال اسم خود بست و بعد از آنكه حاجى مشير لشكر وزارت مآب شد ، او شغل لشكرنويسى برادر را اشغال كرد و بعدها كه به مكه رفت ، لقب موقر الدوله گرفت و حاجى موقر الدوله شد . يك سفر هم بوزارت عضد السلطان ، پسر مظفر الدين شاه بعراق رفت . يكچند نيز نايب الوزارهء تهران و بالاخره در دورهء مشروطه در وزارت داخلهء شاهزاده فرمانفرما چند ماهى هم بمعاونت وزارت داخله رسيد .
حاجى موقر الدوله از خواهر ما اولاد پيدا نكرد و محرمانه زنى دستوپا كرده و از اين زن دو تا پسر پيدا كرده بود . خواهر ما در سال 1337 قمرى بدرود زندگى گفت و حاجى موقر الدوله هم سيزده چهارده سال بعد از او در حيات بود و نام موقر را براى خود نام خانوادگى قرار داده ، پسرهاى او محمد و على موقر هستند .
از اتفاقات اول سال هزار و سيصد و پنج دو مولود تازه در خانواده بود . در ماه محرم خواهر بزرگ ما عيال ميرزا شفيع خان مستشار الملك كه تا اينوقت اولاد پايدارى پيدا نكرده بود ، دخترى و در ماه صفر اين سال خانم آقاى ميرزا رضا پسرى به دنيا آوردند كه پدرم اين نوهء تازه بدنياآمدهء خود را باسم محمد جواد موسوم كرد و اين آقاى جواد مستوفى است كه بعد از اينها با دختر حاجى مشير لشكر ازدواج كرد و پسرهاى او حسنعلى مستوفى و ابو القاسم مستوفى جوانان برومند خانوادهء ما هستند . جواد مستوفى لقب مقرب الدوله هم گرفت . ولادت مقرب الدولهء آينده براى من دفتر تازهاى از مشغوليات باز كرد . اكثر سر گاهواره او ميرفتم و چشمان آبى و موهاى خرمائى او را تماشا ميكردم و اگر خانم داداش اجازه ميداد ، با كمال ميل او را بغل ميزدم و دور اطاق ميگرداندم .
شرح زندگانى من ( تاريخ اجتماعى وادراى دوره قاجاريه ) ( فارسى ) — صفحة 447
مساهمون: عبدالله مستوفى
ص٤٤٧