امتحان آخرى در برقرارى هيئت وزراء
شاه ميخواهد « آقا » را غافلگير كند ، براى اين مقصود يك روز تمام وزراء را خبر مىكند و خودش بى خبر در مجلس وزراء حاضر مىشود و نطق ذيل را اداء مينمايد :
« امروز خودمان به اين مجلس آمديم كه افتتاح مشورتخانهء دولت را خودمان كرده باشيم ، فى الحقيقه در اين مدت هم مجلس وزراء ترك نشده بود ، ليكن با آن ترتيب ( مقصود ترتيبى است كه آقا اتخاذ كرده و مجلس را دچار تعطيل نموده است ) نتيجهء منظوره به نظر نميرسيد و البته تا اين مجلس مستقلا در مقام مخصوص و حدود محفوظ نباشد و هيچ كار خارج در آن نشود فائده نميتوان گرفت . در اين اطاق كه از سابق بمجلس وزراء دار الشوراى اختصاص داشت ، هفتهاى دو روز شنبه و سهشنبه مستمرا بدون تعطيل بايد شورى منعقد شود و اگر گاهى كار لازم و فورى پيش آيد در ساير ايام نيز موقتا اين مجلس منعقد مىشود . امين الملك ( ميرزا عليخان امين الدولهء بعد ) بنظم و ترتيب مجلس مراقبت كند ، احكام ما را در مجلس تقرير نمايد رأى مجلس را بعرض برساند . در ساير دول هم اين مجلس در كمال قوت و دوام برقرار است و بايد علاوه بر تكليف دولتى به حكم تأكيدات شرع شريف ، مشاورهء در امور و حفظ مجلس شورى را نظير واجبات بدانيم . البته فكرها و عقول در هر جزوكار چيزها مىبيند كه هرگز از يك عقل كامل ( ولو عقل آقا باشد ) آندرجه بينائى متصور نيست . اين همان مجلسى است كه در هرجا به اصطلاحات مختلفه تسميه كردهاند و ما دار الشورى و مجلس وزراء ميگوئيم . اين مجلس هم هيچ كار جزئى و كلى را ترك نخواهد كرد و آنچه را حكم ميدهيم بايد تا نقطه آخر و حد اجراء برساند . در هروقت كه مقررات و فرمايشهاى ما بمجلس فرصت و مهلت بدهد ، بايد خودشان در آنچه مقتضى و صلاح امور مملكت است گفتگو كنند و آراء و عقايد خود را بعرض ما برسانند . امين الملك مأمور است حدود مجلس را بر وفق فرمايش ما حفظ كند و نگذارد ساعتى امر مجلس معطل شود و روزهاى معين از صبح تا غروب مجلس با حضور تمام اعضاء برقرار خواهد بود و امين الملك از هيچيك عذر تأخير يا ترك حضور قبول نكند . اجزاء از اينكه هست كمتر نخواهد شد ولدى الاقتضا بر عدد خواهيم افزود . اساس مجلس بكمال راستى و دولتخواهى و ترك هر قسم ملاحظات لغو است و بايد مجلس را دائمى و مستحكم و داراى حقوق و حدود معتبر دانست . »
بعد دستخطى براى تأكيد و تعيين حدود مجلس شوراى وزراء خطاب بامين الملك بشرح ذيل صادر شد :
« امين الملك - انعقاد اين مجلس چنانكه مكرر شفاها و به نوشته حكم و مقرر شد ، از لوازم امور عاليه دولت است و كمال ميل را بترقى و انتظام آن داريم و كمال تقويت را در هر باب حاضر هستيم به عمل بياوريم . بعضى فرمايشات تازه به نظر آمد كه لازم شد مجددا حكم بشود و در مجلس قرائت شده جزو تنظيمات و قراردادهاى مجلس بشود . اولا چون فرمايشات زياد و مطالب دولتى روزبروز در ازدياد است هفتهاى دو مرتبه انعقاد مجلس را كافى نميدانيم بايد هفتهاى سه روز مجلس بشود ، شنبه و سهشنبه و پنجشنبه ثانيا اهالى مجلس در گفتگو و حرف آزاد هستند و هرچيزيرا بايد بدون شائبهء هيچ غرض و بدون هيچ ترس و