كه توران زمين باز شد فتنهخيز * گذشت از ثريّا عنان ستيز
رسيدند خانان توران زمين * به آهنگ ميدان چو شير غرين
3875 از آن خيل شيرافكنان دلير * سمرقند شد بيشهاى پر ز « 1 » شير
از آن قصّه خاقان « 2 » جم اقتدار * برآشفت چون زلف مشكين يار
امير زمان نجم ثانى كه بود * سراپردهاش آسمان كبود
گشاد از سر « 3 » رشتهاش « 4 » بند را * به وى « 5 » داد ملك سمرقند را
به او « 6 » داد خيلى « 7 » ز اندازه بيش * جدا كرد سيلى ز درياى خويش
3880 به آهنگ جولان هزبر زمان * بجنبيد از جا چو ببر « 8 » دمان
ز رفتار آن نجم گردون شكوه * درافتاد جنبش به دريا « 9 » و كوه
در آن راه كرد از غبار سپاه * سياهىّ لشكر جهان را سياه
نگرديدشان « 10 » آب جيحون حجاب * نهنگان گذشتند از روى آب
بجنبيد عالم از آن سيل كين * تزلزل درآمد به توران زمين
3885 چو صحراى قَرشى شدش جلوهگاه * برآمد به گردون غبار سپاه
همه اهل قَرشى ز بخت نگون * نهادند پا از حد خود برون « 11 »
كشيدند گردن « 12 » ز فرمانبرى * ستادند در معرض داورى
ببستند دروازهء قلعه سخت * وز آن شد شب تيرهشان روز بخت « 13 »
كشيدند بالا پلش در زمان * ببستند « 14 » درهاى هفت آسمان
3890 كمند پلش آفتاب بلند * سپهر برينش بُود در كمند
زمين ديده از خندقش گاو [ و ] گاو « 15 » * نمانده درو جاى ماهىّ و گاو « 16 »
لب خندق و خاكريزش به هم * نهايات ملك وجود و عدم « 17 »
هامش
( 1 ) . ب : بيشهء نرّه .
( 2 ) . ب : خانان .
( 3 ) . ب : ( سر ) .
( 4 ) . ب : اين .
( 5 ) . ب ، د و چ : او .
( 6 ) . د : وى .
( 7 ) . چ : خلعت .
( 8 ) . د : پيل .
( 9 ) . ب ، م ، د و چ : صحرا .
( 10 ) . ب : كزو بودشان .
( 11 ) . ب : ندارد .
( 12 ) . چ : گردون .
( 13 ) . چ : سخت ( ! ) .
( 14 ) . د : نبستند .
( 15 و 16 ) . كذا ( ! ) ؛ م : كاه . . . ماه ؛ ب : اين بيت نيست .
( 17 ) . ب ، د و چ : نيست .