ز آهن قبايان زرّين « 1 » كلاه * چو سدّ سكندر شدش قلبگاه
3730 ز خيل سلاطين رستم مصاف * هزاران صف آراست چون كوه قاف
كشيدند تركان خنجر « 2 » گذار * صف از هردو سو همچو مژگان يار
ز درگاه خاقان گيتىگشاى * روان شد يكى كوه آهن ز جاى
پلنگان آن كوه آهنسوار * چو غرّنده شيران به عزم شكار
به هر لَخت « 3 » از آن كوه زرّين كمر * اتاقه چو كبك درى جلوهگر
3735 ستوران « 4 » ز « 5 » نعل آتش افروخته « 6 » * وز آن پشت گاو زمين سوخته « 7 »
نهنگ كمند اژدهاى كمان * قرار از زمين برد « 8 » ، هوش از زمان
دليران كمان خدنگ از نبرد * كشيد و گشادند و « 9 » افكند مرد « 10 »
تفك همچو مار دو سر فتنهزاى * چه « 11 » مارى كه از مهره شد جانرباى
به لبها نفير قيامت صفير * چو قنديل زرّين لبالب به « 12 » تير
3740 [ علم در صف كين علامت شده * دم ناى صور قيامت شده « 13 » ]
خدنگ پياپى روان در ستيز * پى جان و جان از پىاش « 14 » رفته « 15 » تيز
ز پيكان نى « 16 » نيزه « 17 » چون نيشكر * ز منقار طوطى شده بهرهور
هوا شد ز دود تفك پر ز ميغ * درو « 18 » برق سوزان درخشنده تيغ « 19 »
وز « 20 » آن دودناك ابر دريا ستيز * تفك مهرهها هر طرف ژالهريز
3745 زره حلقه چون زلف جانان شده * بلاى دل و آفت جان شده
گذشتى چنان از سپر تير « 21 » كين * كه آه اسيران كمند « 22 » برين
كمند بلا مايهء ابتلا * هزبران اسير كمند بلا
سر نيزه زيور ز و الا گرفت * ز خار سنان شعله بالا گرفت
هامش
( 1 ) . چ : آهن .
( 2 ) . ب : صحرا .
( 3 ) . ب : بخت .
( 4 ) . م : سواران .
( 5 ) . د : ( ز ) .
( 6 ) . ب و م : افروختند .
( 7 ) . ب و م : سوختند .
( 8 ) . ب و د : و .
( 9 ) . چ : ( و ) .
( 10 ) . م : اين بيت پس از بيت 3747 آمده است .
( 11 ) . ب و م : چو .
( 12 ) . ب ، م ، د و چ : ز .
( 13 ) . ت : ندارد ، متن براساس ب نوشته شد .
( 14 ) . ب : در تنش .
( 15 ) . چ : رفته از نيش .
( 16 ) . چ : بى .
( 17 ) . ب : تير .
( 18 ) . ب و م : در آن .
( 19 ) . ب : رخشنده ميغ ( ! ) ؛ د : ميغ ( ! ) .
( 20 ) . ب ، م ، د و چ : در .
( 21 ) . ب : سرش تيغ .
( 22 ) . ب ، م ، د و چ : ز چرخ .