كجايند جمشيد و افراسياب * كه اينم عنان گيرد آنم « 1 » ركاب « 2 »
3510 جمم گر نگيرد عنان سمند * عنانم شود گردنش را كمند
ركابم نبوسد گر افراسياب * كنم « 3 » طوق در گردنش از ركاب « 4 »
دو دست و كمر آنكه پيشم نبست « 5 » * گشادم كمر بستمش هردو دست
كنم از تفك مهرهها ، بحر پُر * صدفهاى دريا كنم پر ز دُر
ز پيكان خونين كنم « 6 » انقلاب * دل سنگ خارا پر از لعل ناب « 7 »
3515 بود نيزهام آن نهال « 8 » ظفر * كه باشد سر دشمنانش « 9 » ثمر
چو جولان دهم رخش امّيد « 10 » را * ز « 11 » ميدان برم گوى « 12 » خورشيد را « 13 »
سزد مهر اگر « 14 » آيد از « 15 » آسمان * كه نعل « 16 » سمندم « 17 » شود در زمان
[ مرا جم بود « 18 » ساقى بزم جاى * كه دارد به كف جام گيتىنماى ] « 19 »
نخستم كه شد رخش كين تيزگام * كشيدم ز شروانيان انتقام
3520 به گيلان سمند ظفر تاختم * عدو را ز سر « 20 » افسر انداختم
سلاطين مازندران سربهسر * ببستند در جانسپارى كمر
چو تبريز را حلقه بر در زدم * سرى از عراق « 21 » عجم برزدم
هامش
( 1 ) . ب و د : آن يك .
( 2 ) . چ : كنم طوق در گردنش از ركاب .
( 3 ) . ب : كشم .
( 4 ) . چ : اين بيت و بيت پيشين نيست ؛ م : پس از اين بيت افزوده است :ستانم ز اسكندر آيينه . . . * ز جمشيد جام از . . .
كنم روز ميدان به صد فرّ و هنگ * از آن ماه رايت وز اين طبل و جنگ
برون آرم از دست ديوان دور * نگين سليمان و خاتم به جور
كنم روز ناورد و كين آن كتاب * از آن نعل توسن از اين يك ركاب
به دست آورم بر سمند مراد * كمان فريدون و گرز قباد
از آن گوى چوگان از اينم به دست * برم گوى دولت ز هركس كه هست( 5 ) . چ : ببست ( ! ) .
( 6 ) . ب ، د و چ : كنم ز .
( 7 ) . م : اين بيت با بيت پيشين پس و پيش است .
( 8 ) . ب : تيغ من آفتاب .
( 9 ) . چ : دشمنش هم .
( 10 ) . چ : خورشيد .
( 11 ) . چ : به .
( 12 ) . چ : رخش .
( 13 ) . م : اين مصراع در جاى خود نيامده است ( پس از بيت 3517 آمده است ) .
( 14 ) . چ : گر هلال .
( 15 ) . د : ز ( ! ) .
( 16 ) . ب : ( نعل ) .
( 17 ) . چ : سمندش .
( 18 ) . م : بود جم مرا .
( 19 ) . ت : نيست ، متن براساس ب افزوده شد .
( 20 ) . م : سر از .
( 21 ) . چ : . . . بردم زدم / سران عراق و عجم .