چه غم در كفت تيغ الماسرنگ * كه از موج دريا نترسد نهنگ
ز طوفان شود عالمى گر هلاك * به خيل نهنگان دريا چه باك
گرت نيزه هست اژدرى در شمار * به چُستى « 1 » بود تير من در گذار « 2 »
چه باك از تفك روز ناورد و قهر * كه مارش مهين « 3 » مهره دارد نه « 4 » زهر
3455 از آن مهره گردون گشادم دهد * فلك كعبتين مرادم دهد
مكن هر دم از طبع « 5 » مردمشناس * ز شروانشه و « 6 » نامرادم « 7 » قياس
چرا كس برد نام الوند را * به ياد آورد كودكى « 8 » چند را
فريب جوانى مخور زينهار * حذر كن ز تدبير پيران كار
ز جمشيد و كى « 9 » اعتبارى مگير * مشو ايمن از مكر گردون پير « 10 »
3460 مشو باجخواه و برآنم مدار * كه برهم زنم عرصهء « 11 » روزگار
سپاهى كشم سوى ملك عراق * كه افتد تزلزل در اين كهنه طاق
چو قاصد ز « 12 » نزديك شه « 13 » گشت باز * خبردار شد شاه گردن « 14 » فراز
از آن نامه آمد چو دريا به جوش * صدفوار بودى « 15 » [ ولى ] لب خموش
مگو نامه بل نشتر « 16 » آبدار * كه دل را كند ريش و جان را فگار
3465 ستيزنده مارى پر از خشم و قهر * درون [ و ] برونش سرشته به « 17 » زهر
چو شمعى سراسر برافروخته * به پروانگى عالمى سوخته
بيا ساقى آن باده « 18 » گلگون بيار * به ياد لب لعل ميگون بيار
به من ده كه انديشناكم بسى * ز سوداى لعلش هلاكم بسى
بيا مطرب اى « 19 » دلبر دلنواز * كه عمر تو بادا چو زلفت « 20 » دراز
هامش
( 1 ) . ب : نخستين .
( 2 ) . ب ، م ، د و چ : تيرمار .
( 3 ) . ب ، م و د : همين .
( 4 ) . چ : كه بارش بود مهره نى به او ( كذا ! ) .
( 5 ) . م : تيغ .
( 6 ) . م و چ : ( و ) .
( 7 ) . چ : ( و ) نامدارم .
( 8 ) . م ، د و چ : ( ى ) .
( 9 ) . ب و د : جم .
( 10 ) . چ : ندارد .
( 11 ) . چ : غصّه .
( 12 ) . ب : به .
( 13 ) . ب ، د و چ : خان ؛ م : شان .
( 14 ) . ب : گردون .
( 15 ) . ب ، م ، د و چ : بودش .
( 16 ) . ب : نشترى .
( 17 ) . چ : پر از تلخ .
( 18 ) . ب ، م ، د و چ : آب .
( 19 ) . چ : ( اى ) .
( 20 ) . چ : كه زلف تو بادا چو عمر .