ز سمّ ستوران زمين لرزناك « 1 » * فلك شيشهء ساعت از گرد و خاك
علمهاى و الا فلكساى شد * ز هر گوشهاى فتنه بر پاى شد
2450 ز دود تفك آسمان شد بتاب * فروريخت از چشم سيّاره آب
نى نيزه بر آسمان زد علم * شد از بهر دست عُطارد قلم
سنان زيور از رنگ و الا گرفت * ز برق آتش فتنه بالا گرفت
يلان زير جوشن علم كرده « 2 » تيغ * چو كوهى سراسر پر از برق و « 3 » ميغ
پلنگان به كف شاخ رنگين رنگ * چو قوسقزح زه بر او « 4 » رنگرنگ « 5 »
2455 ز هر « 6 » گوشه رستمدلان زمين « 7 » * گشادند تير و كمان از كمين « 8 »
خدنگ از كمانها دويدن گرفت * عقاب شكارى پريدن گرفت
چنان از تفك آتش افروختند * كز آن طوبى و سدره را سوختند « 9 »
سپرهاى گلگون در آن دشت كين * ز برق تفك شد گل آتشين
ز پيكان بدن چون زره چشمهسار * زرهها چو چشم بتان فتنهبار « 10 »
2460 به سر بر زده نيزه را تير جمع * بدانسان كه پروانه بر گرد شمع « 11 »
به فرق پلنگان غبار سپاه * چو بر فرق كهسار ابر سياه
ز بس بر فلك تيره گرد و « 12 » غبار * بر آن آشيان كرده مرغ استوار
مه سر علم بر فلك كرده راه * شده عينك چشم « 13 » خورشيد و ماه
چو پر را فكندى خدنگى ز سر * به جايش نشينى « 14 » خدنگ دگر
2465 كمان و كمند « 15 » آفت روزگار * چو ابرو و زلف بتان فتنهبار
چمن شد ز نخل سنان دشت و در * گلش جوشن و غنچهاش خود زر
ز برق سنان و تفك بىحجاب * هوا پرشرار « 16 » ، آسمان پرشهاب « 17 »
هامش
( 1 ) . ب : گردناك ؛ م ، د و چ : لرزهناك .
( 2 ) . چ : ( ه ) .
( 3 ) . چ : ( و ) .
( 4 ) . م : آن .
( 5 ) . ب : ندارد .
( 6 ) . د : ( هر ) .
( 7 ) . ب ، م ، د و چ : زمان .
( 8 ) . ب ، م ، د و چ : كشيد و ( م : كشيده ) گشادند تير و كمان .
( 9 ) . ب : ندارد .
( 10 ) . ب : ندارد .
( 11 ) . چ : ندارد .
( 12 ) . م و چ : ( و ) .
( 13 ) . چ : ديده .
( 14 ) . ب : نشاندى ؛ م و چ : نشستى .
( 15 ) . د : كمند و كمان .
( 16 ) . ب ، م ، د و چ : شرر .
( 17 ) . م : سحاب ؛ د و چ : پس از اين بيت افزودهاند :به تيغ از دو سو رايت افراشتند * به سوسن گل و ارغوان كاشتند .