مغنّى بكش پرده از روى كار * بلندى ده آهنگ را از « 1 » حصار
چنان بحر قانون درآور « 2 » به موج * كه از سيم « 3 » ، موجش برآيد « 4 » به اوج
عزيمت نمودن رايات نصرت توان بعد از فتح شيروان به جانب آذربايجان « 5 »
شناساى اين نامهء دلنواز * بدين نغمه چنگ « 6 » بيان كرد « 7 » ساز
كه شه را چو فتح « 8 » چنان داد دست * به دولت در ايوان شاهى نشست
1410 بزرگان شروان سرافراختند * به پابوسش از سر قدم ساختند
سلاطين گيلان ز فرخندگى * نهادند سر بر خطّ بندگى
گران كرده گردن ز بار خراج * رساندند باج و گرفتند تاج
چو آن ملك را كار شد ساخته * لواى « 9 » عدالت برافراخته
سمند عزيمت به ره تيز كرد * هواى تماشاى تبريز كرد
1415 چو آمد به آن « 10 » ملك فرخندهفر * نديد از سپاه مخالف اثر
چو بلبل عنان سوى گلزار تافت * گل آن چمن « 11 » بىخسوخار يافت
ز تبريز تا سرحد « 12 » ملك روم * گرفت از سپاه قيامت هجوم
برآراست آن كشور از « 13 » داد و دين * شد آن ملك از [ و ] رشك خلد برين
نهال عدالت چو كار آورد * ثمرهاى دولت به بار آورد
1420 بود تا ابد نام عادل بجاى * بس است اينكه عدل است نام خداى
بود عدل را وصف پايندگى * پس از مردگى بخشدت « 14 » زندگى
اگر طاق كسرى درآمد ز پاى * ولى ماند بنياد « 15 » عدلش بجاى
هامش
( 1 ) . چ : زين .
( 2 ) . د : آمده بحر قانون .
( 3 ) . چ : بيم .
( 4 ) . د : برآمد .
( 5 ) . م : ندارد ؛ ب : عزيمت نمودن رايات نصرت شعار بعد از فتح شروان به جانب [ آذربايجان ] و گرفتن آن ممالك را با نواحى آن ؛ د : خبر يافتن شاه عالميان از آمدن الوند سلطان به طرف نخجوان ؛ چ : عزيمت فرمودن رايات نصرتنشان بعد از فتح شيروان به جانب آذربايجان و گرفتن آن ملك با سپاه گران .
( 6 ) . چ : چنگى .
( 7 ) . ب : كرده .
( 8 ) . د : فتحى .
( 9 ) . م : نواى .
( 10 ) . ب و چ : بدان .
( 11 ) . ب و چ : انجمن .
( 12 ) . م : ز سرحدّ تبريز تا .
( 13 ) . د : ( از ) .
( 14 ) . چ : مرگ بخشد تو را .
( 15 ) . ب : ايوان .