545 به تيغش كه ناد على محكم است * خط سرفرازى در اين عالم است
اگر روى تن در مقام عتاب * برد سر به گرداب ، بيند « 1 » به خواب
ز بيمش شود « 2 » آب سر تا قدم * برد سر به گرداب بحر عدم
نهد كرسى عرش را زير پاى * چو « 3 » بر تخت زرّين نشيند به جاى
به لطف ار دهد بوستان را نويد * شود شاخ مرجان همه « 4 » سرخ بيد
550 به آتش شود گر نسيمش قرين * كند اخگرش « 5 » را گل آتشين
اگر بنگرد سوى چرخ از عتاب * بسوزد چو نيلوفر از آفتاب « 6 »
نظر گر كند در سراب از شكوه * شود آب و آتش بر او « 7 » دشت و كوه « 8 »
ز روى شرف خسرو ملك چين * اگر نعل اسبش نسازد « 9 » نگين
ستاند ز كف « 10 » خاتمش از عتاب * كه تا پايمالش كند چون ركاب « 11 »
555 سگ آستانش جم « 12 » پاكراى * سفال سگش جام گيتىنماى
همه ساقيانش به صد دلبرى * همه مطربانش « 13 » به صورت پرى
چو بر دست گيرند زرّين اياق * نواى « 14 » سپاهان زنند از « 15 » عراق
خضر بهر جانش « 16 » ز فرخندگى * رساند مى از چشمهء زندگى « 17 »
درآيد پرى پرزنان از درش * كه مضراب قانون كند از پرش
560 نمايد مغنّيش از عود تر * به هر بند انگشت خود صد هنر
گر « 18 » انگشتش « 19 » از لب شود بهرهمند * برآيد نواى نى از « 20 » هفت بند
الهى كه اين آفتاب كمال * بود تا قيامت مصون از زوال
هلال و شفق باده و « 21 » جام او * برآيد ز دور فلك كام او
هامش
( 1 ) . م ، د و چ : نهان در زره بيند او را .
( 2 ) . چ : تهى .
( 3 ) . م ، د و چ : كه .
( 4 ) . م و د : تن ( ! ) ؛ چ : تر .
( 5 ) . چ : اختر .
( 6 ) . د : اين بيت چنين آمده است :كه تا پايمالش كند از عقاب * اگر بنگرد سوى چرخ از عتاب( 7 ) . د : ( او ) .
( 8 ) . م : ندارد .
( 9 ) . د : بسازد .
( 10 ) . م : كين .
( 11 ) . م : از عقاب .
( 12 ) . د : خم .
( 13 ) . د : قطرههايش ( ! ) .
( 14 ) . د : نوايان .
( 15 ) . چ : زند يا .
( 16 ) . م و د : جامش .
( 17 ) . چ : ندارد .
( 18 ) . م و د : چو .
( 19 ) . م : انگشت .
( 20 ) . م ، د و چ : ( از ) .
( 21 ) . م : ( و ) .