مرا از مى تلخ كن بىنياز * بدان « 1 » زهر قاتل هلاكم مساز
ميفروز روى بتان از شراب * مزن در دل و جانم آتش به « 2 » آب
به صوت مغنّى مكن مايلم * ز صور قيامت مكن غافلم
مدارم به پا ، پيش كس بهر كام * كه بهر تو بس در نمازم قيام
80 تواضع به هركس مكن پيشهام * ببر « 3 » جز ركوعت ز « 4 » انديشهام
سرم را به « 5 » خدمت منه پيش كس * كه سجده تو را مىتوان كرد و بس « 6 »
مرا چون صدف خامشى كن شعار * مكن « 7 » گوهر شاهوارم نثار
درم گر به لطفم « 8 » نمايى كرم * نخستم ، كرم بخش ، وانگه درم
چنان كن به ياد خودم همنفس * كه نايد به غير تو يادم « 9 » ز كس
85 نپيمودهام گر طريق صواب * عنان عنايت « 10 » ز من برمتاب
چو من كس گنهكار « 11 » و بيچاره نيست * پشيمانم اكنون ولى « 12 » چاره نيست
نه در سجدهام از پى بندگى * كه رو بر زمينم ز شرمندگى
درونم صراحى صفت پرحرام * چه حاصل مرا از سجود و قيام
لب آلوده از باده « 13 » چون ساغرم * ثناى تو چون بر زبان آورم
90 هنوزم كف از نقل مستان پر است * چهسان دانهء سبحه گيرم به دست
ز وسواس شيطان دلم در عقاب « 14 » * ز ياد تو چونش كنم بهرهياب « 15 »
به گردن مرا از حد افزون گناه * چه حاصل كه سازم روانش تباه « 16 »
ببين عذر من وز بدم دستگير * از اين درگذر و آن ز من درپذير
گياهى كه او را « 17 » به توست اعتميد * ز باران رحمت مكن نااميد
هامش
( 1 ) . ب : بر آن .
( 2 ) . م و چ : ز ؛ د : از ديده( مزن در دل و جانم از ديده ) .( 3 ) . د : مبر .
( 4 ) . د : به .
( 5 ) . ب : ز .
( 6 ) . چ : اين بيت و بيت پيشين پس و پيش شده است .
( 7 ) . د و چ : بكن .
( 8 ) . ب : دوم گر به طعمه .
( 9 ) . ب : توام( كه نايد به غير توأم ياد كس ) ؛م ، د و چ : به غير از توام .
( 10 ) . د : برونم مبر از طريق صواب / عنان عزيمت .
( 11 ) . ب : گرفتار .
( 12 ) . د : از اين .
( 13 ) . ب : ( از باده ) ؛ د : لب از باده آلوده .
( 14 ) . م : عذاب .
( 15 ) . ب :ز جانش كنم كامياب .( 16 ) . چ : ندارد .
( 17 ) . چ : گناهى كه آن را .