اظهار عجز و نياز به درگاه كريم كارساز « 1 »
خدايا چو كردى جهان « 2 » منزلم * به باران رحمت سرشتى گلم
60 چشاندى ز شهد شهادت مرا * نمودى طريق عبادت مرا
به كوى بتان رفتنم جد مده « 3 » * مرا خانه جز كنج مسجد مده
مرا مايل قدّ خوبان مساز * كه قد قامتم بس ز بانگ نماز
قدم در قيام آنچنان راست دار * كز آن رستگارى شوم رستگار « 4 »
ز سجده رخم نه به خاك نياز * در « 5 » آن سجده گردان مرا سرفراز
65 مدار از رد [ ا ] « 6 » گردنم بىپناه * كه باشم به گردن رسن عذرخواه
به سوى در كعبهام ده گذر * كه چون حلقه مالم بر آن ، چشم تر
بكن دستم از دانهء سُبحه پر * مگردان « 7 » تهى دستم از لعل و در
بده در شبم قطرهء اشك و سوز * در « 8 » آن كوكبم كن شب تيره روز
به « 9 » عشق بتانم مبر دل ز دست * مبادا كه خواند كسم بتپرست
70 سر از فكر لعل بتانم بتاب * لبالب مكن « 10 » كاسهام از شراب
به ابروى خوبان نشانم مده « 11 » * خدنگ جفا ز آن كمانم مده « 12 »
به زلف بتان مبتلايم مكن « 13 » * گرفتار دام بلايم مكن « 14 »
غم خطّ يار از دلم دور دار * برون بر ز آيينهء من غبار
ز شوق لب لعل يارم مسوز * بدان آتش آبدارم مسوز
75 بده آرزوى مى ساغرم * ببر مستى اين و آن از سرم
هامش
( 1 ) . م : ندارد ، د : اظهار عجز و نياز به درگاه كريم كارساز و رحيم بندهنواز ؛ چ : مناجات .
( 2 ) . د : چنان .
( 3 ) . د : بده .
( 4 ) . د و چ : پيش از اين بيت افزودهاند :دلم را مده ميل ابروى كس * كه ابروى دل طاق محراب بس( 5 ) . ب ، م و د : وز .
( 6 ) . ب : ردا ؛ م ، د و چ : روا .
( 7 ) . م ، د و چ : بگردان .
( 8 ) . ب ، م ، د و چ : وز .
( 9 ) . م و د : ز .
( 10 ) . د : بكن .
( 11 ) . د : بده .
( 12 ) . د : بده .
( 13 ) . د : بكن .
( 14 ) . د : بكن .