سيف الدين نصرت ( 676 - 689 ) از امراى هرموز است كه در همين سنه بجاى پدرش ركن الدين محمود قلهاتى مشهور بامارت نشست و بعد از مواجه شدن با مخالفت دو برادر خود قطب الدين تهمتن و معز الدين پولاد با مادر خويش بسلطان جلال الدين سيورغتمش و تركان خاتون پناه جست و كمى بعد به يارى ايشان بامارت هرموز بازگشت . نام مادر او را تيشرا
Teixera
بنقل از شاهنامهء سلاطين هرموز يا شاهنامهء تورانشاهى بىبى بانك ( ظاهرا بىبى بانوك ) نوشته ( رجوع كنيد بسفرنامهء
Pedro Teixera
صفحهء 159 )
ص 57 س 12 - ملك جلال الدين بن احمد مخلص الملك سمنانى نوادهء امير ضياء الدين از ملازمان سلطان محمد خوارزمشاه از اوانى كه ارغون خان در حكومت خراسان سر مىكرد به خدمت او داخل شده بود . پس از آنكه خواجه شمس الدين محمد صاحبديوان جوينى در تاريخ چهارم شعبان 683 بتحريك امير بوقاچينگسانگ امير الأمراء ارغون بقتل رسيد ملك جلال الدين سمت وزارت اين ايلخان را يافت و برادرش ملك شرف الدين محمد بن احمد در سال 687 صاحب ديوان عراق گرديد ليكن دولت اين دو برادر كه بستگى كلى با بوقا داشتند پس از آنكه كوكب عزّت اين امير رو بافول گذاشت و سعد الدولهء يهود بوزارت ارغون رسيد دوامى نكرد . سعد الدوله امير بوقا را در 21 ذى الحجه 687 بقتل رساند و ملك جلال الدين و برادرش ملك شرف الدين از كار بر كنار شدند ، ارغون باغواى سعد الدوله ملك جلال الدين سمنانى را هم در تاريخ 18 رجب 688 كشت و برادرش شرف الدين را به جهت بقاياى بغداد بحبس انداخت ، قطعهء ذيل را يكى از شعرا در تاريخ قتل ملك جلال الدين سمنانى گفته است :
خدايگان وزيران ملك جلال الدين * كه آستانهء او بود قبلهء كه و مه
وزير عالم عادل كه بود همواره * ز كلك لاغر او پهلوى جهان فربه