از تاج الشريعه ابو عبد اللّه عمر بن صدر الشريعه محمود محبوبى حنفى بخارائى است كه با برادرش برهان الشريعه در سال 673 بكرمان آمدند و بدستور قتلغ تركان بتدريس در مدرسهء قطبيه منصوب گرديدند . تاج الشريعه بنا بر نوشتهء فصيح خوافى در بيست و يكم ربيع الثانى از سال 709 در كرمان وفات يافت . ذكر برهان الشريعه در صفحهء 58 از متن نيز آمده است .
ص 44 س 6 ، شيخ صلاح الدين حسن بلغارى از مشاهير متصوفه است ، وى اصلا از مردم نخجوان آذربايجان بوده ولى به علت طول اقامت در شهر بلغار ( قريب بسى سال ) ببلغارى شهرت يافته ، وى بعدها از آن شهر ببخارا گريخت و در 672 بكرمان منتقل شد و در جمادى الاولى از سال 698 اين شهر را ترك گفت و بتبريز رفت و در همان سال در تبريز بسنى قريب بنود و پنج وفات كرد و در آنجا مدفون و قبرش مزار مريدان گرديد .
ص 44 س 13 ، مقصود از ظهير الدين حنفى معلوم نشد ، شايد غرض از او ظهير الدين ابو المظفر محمد بن عمر بن محمد نوحآبادى بخارائى ( 616 - 668 ) از اجلهء علماى حنفيه باشد كه مدتى نيز در مدرسهء مستنصريهء بغداد تدريس مىكرده ( رجوع كنيد بالجواهر المضيئه ج 2 ص 104 و الفوائد البهيه ص 183 و كشف الظنون در ذيل كتاب كشف الإبهام ) .
اما حافظ الدين نسفى كه ذكر او در دو سطر بعد مىآيد همان ابو البركات حافظ الدين عبد اللّه بن احمد بن محمود نسفى از مشاهير فقهاى حنفيه است كه در ماه ربيع الأوّل از سال 701 در شهر ايذج وفات يافته و او صاحب مؤلفات مشهوره است ( براى شرح حالش رجوع كنيد بالجواهر المضيئه ج 1 ص 270 - 271 و الدرر الكامنه ج 2 ص 247 و الفوائد البهيه ص 101 - 102 ) .
ص 44 س 26 ، بهاء الدين حويزى معلوم نشد كيست ؟
ص 35 س 6 ، براى مختصرى از احوال و اشعار رفيع الدين ابهرى متوفى در
سمط العلى للحضرة العليا ( در تاريخ قراختائيان كرمان ) ( فارسى ) — صفحة 123
مساهمون: عباس إقبال آشتياني
ص١٢٣