افضل الدين ابو حامد احمد بن حامد الكرمانى در تاريخ بدائع الازمان فى وقائع كرمان ميگويد كه : من در خدمت اتابك يزد بودم بعد از ده پانزده سال كه مؤيد الدين گذشته بود ، هيچ درج « 1 » كلام اتابك سام از وظيفهء شكر مؤيد الدين خالى نبود . و ذكر اصناف الطاف و فنون تحف و ظرف كه او در مدت مقام يزد ايثار كرده بود دايم ميداشت « 2 » .
القصّه ، مؤيد الدين سالى پنج شش ، برين هيأت ، ساكن آن بقعه بود تا غلامان او كه عمدهء لشكر كرمان بودند به يزد شدند و او را باز كرمان آوردند . و در سن شيخوخت كرّة ديگر متصدى منصب اتابكى شد ؛ چنانچه در جاى خود گزارش خواهد يافت .
هامش
( 1 ) - در اصل : درس كلام . . .
( 2 ) - در متن تاريخ ، فوت مؤيد الدين ريحان در 578 هلالى ذكر شده و چون اتابك سام نيز در 589 فوت كرده است ، بنابراين قول افضل كه گويد : بعد از ده پانزده سال . . .
ظاهرا اغراقى شاعرانه است ، چه اتابك 11 سال بعد از فوت مؤيد الدين درگذشته است و علاوه بر آن سفر افضل به يزد حدود 584 هجرى بوده است نه بعد از آن ، در اين باب رجوع شود به مقالهء مصحح اين كتاب در مجلهء دانشكدهء ادبيات ، شمارهء 4 سال هشتم تحت عنوان « افضل كرمان » ص 85 - 61