گفتار در ذكر ملك ايرانشاه بن تورانشاه كه پادشاه پنجم است از قاورديان
بهاء الدوله ايرانشاه بن تورانشاه ، در بيست و هفتم ذى العقدهء سنهء 490 بعد از پدر بر تخت قاوردى نشست « 1 » و معانق ملك موروث و ملا بس اشغال پادشاهى شد و روزگار نداء
( شعر )
لئن فخرت بآباء ذوى شرف * لقد صدقت و لكن بئس ما ولدا « 2 »
در ميداد و صوتى كه ابراهيم بن مهدى عباسى « 3 » در هجو محمد بن احمد بن ابى دؤاد گفته است در حق او صادقست .
- و احمد بن ابى دؤاد در خلافت مأمون نديم و جليس حضرت خلافت گشت و در هنگام حلول اجل [ به ] برادر خود معتصم وصيت كرد كه در جميع امور با احمد بن [ ابى ] دؤاد مشاورت كند و چون متعصم خليفه شد يحيى بن اكثم را از قضاء بغداد
هامش
( 1 ) - جهانآرا گويد در بيست و هفتم ذى قعدهء سنهء سبع و ثمانين و اربعمائه بسلطنت نشست .
( 2 ) - اگر به پدران صاحب شرف افتخار كنى درست است ، اما بد فرزندى از آنان بر جاى ماند !
( 3 ) - ابراهيم بن مهدى عباسى مكنى به ابو اسحق برادر هرون الرشيد بود ، مردى اديب و شاعر بود و در غنا بر هركس تقدم داشت و خنياگران در صناعت خويش او را حكم ميكردند ، در سال 202 اهل بغداد بر او بيعت كردند و در آنوقت مأمون به خراسان بود ، در 204 كه سپاهيان مأمون به بغداد آمدند ، ابراهيم مخفى ولى بالاخره دستگير شد و مأمون آزادش كرد ، ( لغتنامه دهخدا )
در اين كتاب « صوتى ساخته بود » اصطلاح محلى است يعنى تصنيفى و آهنگى توأم با شعر ساخته بود .