گفتار در ذكر ملك عادل ملك محيى الدين عماد الدولة تورانشاه بن قرا ارسلان بك كه پادشاه چهارم است از پادشاهان كرمان
چون سلطان شاه از اوج ملك بحضيض هلك پيوست « 1 » از اولاد قاورد جز عماد الدوله تورانشاه نمانده بود . سراى ملك به حكم ارث حق او شد و امرا به بم رفته او را بدار المك بردسير آوردند و در ماه رمضان سنهء 477 بر تخت قاوردى صعود فرمود و چون قباء ملك بر قامت قابليّت او راست بايستاد ، ساز عدلى ساخت كه مردم نواهاى انصاف نوشروان فراموش كردند ، و از لطايف حسن سيرت غاليهاى آميخت كه عبير عهد عمر بن عبد العزيز در جنب آن بويى نداد .
و منصب وزارت به حاتم روزگار و صاحب نامدار صاحب مكرم بن العلاء « 2 » ، كه اخبار كرم او در صدور كتب كه بر نام او ساختهاند ثبت است و دواوين شعراء مفلق
هامش
( 1 ) - مرگ سلطانشاه ، حبيب السير و تاريخ گزيده و روضة الصفا سال وفات او را در 476 دانستهاند اما جهانآرا گويد : در سنهء سبع و سبعين [ 477 ] وفات يافت ؛ و چون تورانشاه در رمضان 477 از بم به كرمان آمده و به سلطنت نشسته ، فوت سلطانشاه طبعا در اوايل سال 477 بايد اتفاق افتاده باشد .
( 2 ) - مكرم بن العلاء ، مراد ناصر الدين ابو عبد اللّه مكرم بن العلاء وزير ادبپرور شاعردوست تورانشاه و ممدوح ابو اسحاق ابراهيم بن عثمان الغزى و منعم مقاتل بن عطيه است .
ظاهرا مكرم بن علاء بعدا وزارت تورانشاه و ايرانشاه را نيز داشته است ، در ديوان معزى قصيدهاى مربوط به وزير ايرانشاه است كه گويد :صاحب دولت مجير ملت و صدر كفاة * ناصر دين كدخداى خسرو گيتىستان
سيد و تاج وزيران مكرم آنكه هست * منعم فى كل حال مقبل فى كل شان
گوش او گوئى بكرمان بشنود بيواسطه * هر كجا در كشورى آيد ز درويشى فغان