غزالى است . اين كتاب منقسم است به چهار ربع ( ربع عبادات ، ربع عادات ، ربع مهلكات و ربع منجيات ) و هر ربع داراى ده كتاب است . احياء العلوم از زمان مؤلف در عالم اسلام اهميت داشته و مورد توجه علماى سنى و شيعه قرار گرفته و در زمان مؤلف حتى به سرزمين مغرب رفت . كيمياى سعادت ملخص و تحريرى است به فارسى از احياء العلوم كه توسط خود غزالى انجام شده . محمد زبيدى معروف به « سيد مرتضى » در ( 1201 ق ) شرحى بر احياء العلوم نوشته .
« مصاحب ، ج يك »
( 195 )
- مقامات حريرى -
كتابى است تأليف ابو محمد قاسم بن على الحريرى . مؤلف ، اين كتاب را به تقليد از مقامات بديعى نوشته . حريرى از ادباى مشهور ايرانى از مردم بصره ( 446 - 515 ق ) و از ائمه عصر خويش بوده و در مقامهنگارى مهارت تام داشته و « مقامات حريرى » از شاهكارهاى ادب عرب است .
« اعلام معين ، ج 6 »
( 196 )
- علامه حلّى -
شهرت جمال الدين حسن ابن يوسف ابن مطهر حلى از فقهاى بزرگ شيعهء اماميه . علاوه بر فقه و اصول در كلام و حكمت و حديث متبحر بوده و در 707 ق . به مناسبت فتوايى كه دربارهء بطلان طلاقى كه سلطان محمد الجايتو زن محبوبش را داده بود ، داد طرف توجه فوق العاده پادشاه مذكور واقع شد و موجب گرويدن اين پادشاه به مذهب شيعه گرديد . علامه حلى در حكمت و معقول شاگرد « خواجه نصير الدين طوسى » و « كاتبى قزوينى » و در كلام و فقه شاگرد « محقق حلى » و « سيد ابن طاووس » و « ابن ميثم » بوده است . وفات در عراق و در نجف جنب مرقد حضرت على مدفون گرديد . تأليفات مهم : ارشاد الاذهان الى احكام الايمان ، در فقه . الالفين الفارق بين الصدق و المين ، در اثبات امامت حضرت امير . ايضاح المقاصد ، در شرح حكمت كاتبى قزوينى و چند اثر ديگر .
« مصاحب ، ج 2 ، بخش يك »