تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه رضا قلى ميرزا نايب الاياله ( نوه فتحعلى شاه ) ( فارسى ) — صفحة 190

مساهمون:

ص١٩٠
نتوانستند كه قطع منزلى نموده باشند . چهار فرسنگ راه آمده تمامى از شترها فرود آمده در تفحص آب برآمدند . چشمه [ اى ] كه در آن بيابان بهم نميرسيد ، پس از تفحص بسيار قليل آب بارشى در زمين پستى جمع شده بود و دو شغال در آن آب افتاده و مردار گشته بودند . چون اين حال را خلق مشاهده نموده آب را نخورده و مراتب را بعرض جناب آقا سيد نظر اللّه مازندرانى « 1 » كه در دار الخلافه طهران مشغول ترويج امور شرعيه بودند ، به خدمت ايشان عرض شد و جناب ايشان حالت حاج را از شدت عطش ملاحظه فرمودند و خراب ديده حكم برخوردن آن آب نجس فرمودند . يوم چهارشنبه بيست و چهارم طلوع صبح از آنمنزل حركت نموده در عرض راه گله آهوئى به نظر رسيد و در مدت خروج از بغداد ديدهء حاج به گوشت بره و شكار آهو نيفتاده بود . هريك نزد تيمور ميرزا رفته و گفتند كه قوه‌دارى از اين گله آهو شكارى نموده و ما را از گوشت شكار عطائى نمائى ؟ تيمور ميرزا هم قبول مدعا را نموده اسب بجانب آن گله آهو تاخته و تفنگ خود را بجانب آهوان انداخته ، ما شاء اللّه عجب تفنگى انداخت دو نر آهو در لحظه غلطيدند . خلاصه تا آن روز احدى در تاخت اسب به اين خوبى شكار ننموده . آفرين و تحسين از خلق بلند گرديد . قدرى راه كه رفته قريب چهار ساعت بغروب مانده جمعى از اعراب كه محافظت و محارست قافله حاج را مينمودند و قراول اردو بودند خبر آوردند كه
هامش
( 1 ) - كذا فى الاصل . نسخهء مجلس « نصر اللّه » .