دور باشند تا چه رسد به نزديكان « 1 » .
( 1 ) معاويه تمام نيروهايش را براى ناسزاگوئى و توهين بمقام امير المؤمنين ( ع ) برانگيخت و با تمام قوا كوشيد تا دشنام به آن حضرت و خاندان پيامبر را جزء سنتهاى مسلمانان قرار دهد و همگى را به اجراى اين گناه بزرگ وادارد .
و بدون شبهه دشنام به امير المؤمنين اهانت به مقام پيغمبر است زيرا رسول خدا فرمود « هر كس به على ( ع ) دشنام دهد مرا ناسزا گفته است » . و نيز فرمود « هر كس على ( ع ) را بيازارد مرا آزرده است » . و همچنين گفت : « خدايا دوستان على را دوست بدار و دشمنانش را دشمن بدار و يارانش را يارى كن و هر آن كس خوارش بدارد خوارش بدار » « 2 » .
و اخبار فراوان از پيامبر رسيده كه فرموده است : على ( ع ) برادر او و جانشين و خليل و دروازهء شهر علم اوست و اگر جهاد على ( ع ) و دفاعش از دين خدا نبود ، اسلام بر پاى نمىخاست و كسى خدا را نمىپرستيد و يكتايش نمىدانست و از پيش گفتهاند :
بر فراز منابر به او دشنام ميدهند
در صورتى كه بشمشير او چوبهاى منبر نصب شد .
هامش
( 1 ) - ديوان الرصافى
( 2 ) - مسند احمد بن حنبل 3 / 483 ، اسد الغابه 4 / 113 و در مجمع هيثمى 9 / 129 از سعد وقاص نقل شده كه گفته است من و دو نفر در مسجد نشسته بوديم و از على ( ع ) بدگوئى ميكرديم كه پيامبر با خشم نزد ما آمد و آثار خشم از چهرهاش نمايان بود و فرمود شما را با من چهكار ؟ هر كس على را بيازارد مرا آزرده است . و در كتاب ذخائر العقبى ص 65 از عمرو بن شاس اسلمى آمده است كه گفت پيامبر فرمود هر كس على را دوست بدارد مرا دوست داشته و هر كس به او كينه ورزد به من دشمنى كرده و هر كس على را بيازارد مرا آزرده و هر كس من را بيازارد خدا را آزار داده است .