تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 292

مساهمون:

ص٢٩٢
( 1 )

1 - عمل بكتاب خدا

امام با ارائهء چنين شرطى ، ميدان را براى معاويه خالى نگذارد تا هر گونه كه بخواهد بر مسلمانان حكومت كند بلكه او را ملزم ساخت كه بايد در سياست خود و كارگزارانش فرمان خدا و سنت پيامبر را رعايت كند و چنانچه مىدانست كه معاويه در پرتو تعليمات قرآن و در مسير فرامين اسلامى حركت مىكند هرگز چنين شرطى را مقرر نمىداشت و آن را از مهمترين شرايط صلح بشمار نمىآورد . ( 2 )

2 - مسأله جانشينى

امام در پيمان صلح ، مسئلهء بسيار مهمى را مطرح فرمود و به انتقال خلافت اسلامى پس از مرگ معاويه توجهى دقيق كرد و معاويه را ملزم ساخت كه جانشينى براى خود انتخاب نكند و خلافت را پس از خود به امام و برادرش حسين ( ع ) واگذارد . و به گفتهء بعضى مصادر تاريخى ، خلافت را پس از خود بتعيين شوراى مسلمانان بسپارد در هر دو صورت امام خواست است كه خلافت به پايگاه والاى حقيقى خود بازگردد و پيشنهاد چنين شرطى بدان جهت بود كه امام از روش سياه معاويه به خوبى آگاهى داشت و مىدانست كه معاويه خلافت را به صورت پادشاهى جابرانه‌اى در مىآورد و آن را در خاندان تبهكار خود موروثى مىسازد و هدف امام اين بود كه مردم را بچنين واقعيت تلخى آگاه سازد و بيدارشان گرداند تا در صورت اجراى چنين تصميم شومى بر ضد او بشورند . ( 3 )

3 - امنيت همگانى

از شرايط مهمى كه امام به اجراى آن اهتمامى خاص داشت گسترش امنيت و ايجاد آسايش و رفاه بين همهء مسلمانان در هر نژاد و قوميت بود و از مهرورزى گرم و روشن امام نسبت بجامعهء اسلامى
حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 292 | فخر الدين حجازى / الشيخ باقر شريف القرشي