مردى غاصب و زورگو است .
( 1 )
6 - ترك دشنام به امير المؤمنين ( ع )
امام در شرايط صلح ، مقرر داشت كه معاويه بايد دشنام به امير المؤمنين ( ع ) را ترك گويد و به اين وسيله خواست كينهتوزى صريح و هميشگى پسر هند را نسبت به على ( ع ) نشان دهد و بمردم بگويد كه معاويه با اهانت بمقام امير المؤمنين ( ع ) تعاليم و شئون اسلامى را زير پا ميگذارد زيرا اسلام اهانت و دشنام دادن به هر مرد مسلمان را تحريم كرده و معاويه با چنين زشتكارى رسواى خود اهميتى بدستورات اسلامى نمىدهد ، و چنان كه با وجود قبول اين شرط ، بازهم در برابر اجتماع مسلمانان بساحت امير مؤمنان گستاخى ميكرد ، شرايط پيمان را به هيچ مىانگاشت و امام با ارائهء چنين شرطى معاويه را رسوا كرد و ماسك فريبى را كه بنام دين بر چهرهء زشت و سياهش انداخته بود پاره كرد .
( 2 )
7 - امنيت عمومى شيعيان
امام به ياران خود و شيعيان راستين پدرش مهرى شديد ميورزيد و در مقررات صلح ، شرط كرد كه معاويه بايستى خون آنها را نريزد و متعرض و مزاحم آنها نگردد و آزارشان نرساند و اين شرط از مهمترين مقررات صلح بود چنان كه مرحوم آل ياسين مىگويد « امام در پيمان صلح شرط كرد ، كه شيعيان او و پدرش بايستى در امان بمانند و بازماندگانشان نگهدارى شوند و به اين وسيله ميخواست پاداش ارادت و استقامت آنها را بدهد و همچنانشان در نگهبانى حقيقت و يارى مخلصانهء مقام ولايت نگهدارد و براى احقاق حق و حمايت از خاندان پيامبر آمادهشان سازد » « 1 » . و بيشتر شرايط اين پيماننامه
هامش
( 1 ) - صلح الحسن ص 258