متضمن مصالح شيعيان و حفظ حقوق آنها بود تا از هر گونه تعرض و گزندى در امان باشند .
( 1 )
8 - خراج دارابگرد
امام ضمن شرايط صلح ، معاويه را ملزم ساخت كه درآمدى را به شيعيان او و پدرش اختصاص دهد و در اين زمينه خراج ناحيهء دارابگرد را تعيين فرمود « 1 » .
بايد دانست كه درآمدهاى حكومت اسلامى چند گونه است :
برخى از اين عوايد به اصطلاح فقهى ، فىء نام دارد كه شامل ماليات زمينهائى است كه مسلمانان ضمن فتوحات بدست آوردهاند و اين درآمد بايستى در راه مصالح عمومى مصرف شود و شئون اجتماعى به نيروى آن قوام گيرد و صرف بودجهء ارتش شود و ايجاد بهرهمنديهاى همگانى را در بر گيرد .
نوعى ديگر از درآمدهاى حكومت اسلامى صدقه است كه بر سرمايههاى مخصوص و واردات بازار تجارت وضع ميگردد و بايستى از سرمايهداران گرفته شود و بمستمندان پرداخت گردد تا ريشهء نيازمندى قطع شود و مبارزهاى شديد بر ضد فقر و مسكنت بوجود آيد چنان كه پيامبر فرمود :
« من مأمورم كه صدقات را از توانگران شما بازگيرم و بمستمندان بپردازم » .
در اين زمينه امام حسن ( ع ) نمىخواست كه صدقات را بگيرد زيرا صدقه بر خاندان پيامبر حرام بود و از طرفى چون صدقه ، اختصاص به مستمندان و گرسنگان و سيهروزان داشت ، امام حاضر نبود از چنين بودجهاى براى شيعيان خود استفاده كند و بهتر آن ديد از خراج
هامش
( 1 ) - دارابگرد سرزمين وسيعى در حدود اهواز است كه بوسيلهء مسلمانان گشوده شد .