باب هفدهم اندر معارف و انساب [ 1 ]
چنين گويد فراز آورندهء [ 2 ] اين كتاب ابو سعيد عبد الحى بن الضحاك ابن محمود گرديزى : كه چون ايزد تبارك و تعالى ، مر اين جهان را بيافريد ، چنان كه او خواست ، و اين زمين را مستقر بنى آدم كرد ، و بدان بر ايشان منت نهاد كه گفت آنجا :
وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ
. [ 3 ] و باز مردمان را متفاوت آفريد چنان كه ميان جهان را ، چون مكه و مدينه و حجاز و يمن و عراق و خراسان و نيمروز و بعضى از شام ، و اين را به زبان پارسى « ايران » خوانند .
اين تربت [ 4 ] را ايزد تبارك و تعالى بر همه جهان فضل نهاد ، اندر ابتداء عالم تا بدين غايت ، اين ديار و اهل او محترم بودهاند ، و سيد همه اطراف بودهاند ، و ازين ديار بجاى ديگر ،
هامش
[ ( 1 - ) ] جاى كلمات بين قوسين در هر دو نسخه سپيد است .
[ ( 2 - ) ] هر دو : فرار آورنده ؟
[ ( 3 - ) ] قرآن : سورهء بنى اسرائيل ، آيت 70 .
[ ( 4 - ) ] تربت : خاك .